368. Μια φωτό χίλιες λέξεις

To 1945 η Μπούρκε επισκέφτηκε το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ - Buchenwald, και σφράγισε φωτογραφικά όλη την τραγωδία. Ήδη όμως από το 1937 με τη φωτό της Λούισβιλ (που ακολουθεί) είχε αποδείξει πως ΤΟ ΕΙΧΕ, ήταν μια ταλαντούχα φωτογράφος

Η Margaret Bourke-White (1904-1971) είναι ίσως η θρυλικότερη αμερικανίδα φωτογράφος. Ήταν η πρώτη που πήρε φωτογραφίες της Σοβιετικής βιομηχανίας, και η πρώτη γυναίκα φωτογράφος του Life. Δουλεύοντας αρχικά για το περιοδικό Fortune, αποθανατίζει τοπία, κτίρια, μηχανήματα και πολύπλοκα σχήματα μέσα σε βιομηχανική ζωή. Όταν αργότερα εργάστηκε για το περιοδικό Life, αποτυπώνει ανθρώπους που υπομένουν δυσκολίες, την κτηνωδία του πολέμου, και τις μεταβαλλόμενες όψεις της πολιτικής. Η Φωτογραφία στο σύνολό της δεν θα ήταν αυτό που είναι σήμερα, δίχως την πρωτοπόρο και επαναστατική Margaret Bourke-White.

“Ο σκοπός της τέχνης είναι να βρούμε την ομορφιά στα μεγάλα πράγματα της εποχής.” έλεγε όταν φωτογράφιζε εγκαταστάσεις λατομεία, χυτήρια, στα πρώιμα έργα της για το Fortune. Ταξίδεψε στη Γερμανία για να φωτογραφίσει τα σιδηρομεταλλεύματα της εταιρίας Krupp, αλλά πήγε κι ως τη Μόσχα για να φωτογραφίσει τον Στάλιν και το Κρεμλίνο.

Το στυλ της αλλάζει τελείως το 1936, όταν ξεκίνησε να εργάζεται για το περιοδικό Life, ο άνθρωπος και οι μάχες του μπαίνουν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός της. Γίνεται η πρώτη γυναίκα φωτογράφος που συνδέεται με τις ένοπλες δυνάμεις και καλύπτει την πολιορκία της Μόσχας από τους Ναζί, και στη συνέχεια με το τέλος του πολέμου, καταγράφει τα εγκλήματα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι φωτογραφίες της εξέπληξαν τον κόσμο αποκαλύπτοντας τις θηριωδίες των Ναζί.

Η φωτογραφία του στενού της προσωπικού φίλου Μαχάτμα Γκάντι έχει μείνει στην ιστορία, κι ας απέτυχε να τον φωτογραφήσει νεκρό, παρότι προσπάθησε παρευρισκόμενη στη κηδεία του.

Από το χέρι της ακούστηκε το κλικ για μια από τις διασημότερες φωτογραφίες, σύμβολο της δυστυχίας, του ρατσισμού και της ειρωνείας. Το 1937 ο ποταμός Οχάιο στο Κεντάκυ πλημμύρισε αφήνοντας περισσότερους από 1 εκ. άστεγους.

Ο παγκοσμίως υψηλότερος δείκτης ευμερίας δεν αφορούσε προφανώς τους δυστυχείς έγχρωμους αμερικανούς της Λούισβιλ. Αντίφαση, ειρωνεία, διαμαρτυρία, κραυγή, συμπόνοια, δράμα, όλα με ένα και μόνο κλικ. Αναμφισβήτητα μια από τις καλύτερες φωτογραφίες όλων των εποχών

Η Μάργκαρετ βρέθηκε στην πόλη Λούισβιλ μπροστά σε μια γραμμή μαύρων απόρων πλημμυροπαθών, που περιμένουν να λάβουν ψωμί. Το αγκάθι φθάνει στο θεατή όταν διαβάζει τη γιγαντοαφίσα  στο φόντο όπου μια τετραμελής οικογένεια λευκών και ένα σκυλί, ευτυχούν στην οδήγησή τους περήφανοι για τον αμερικάνικο τρόπο ζωής. Η Bourke-White κάνει μια εξαιρετική δουλειά δείχνοντας εύγλωττα τις  κοινωνικές αδικίες που υπέστησαν οι μαύροι, οι οποίοι ακόμη και στις θεομηνίες πλήττονταν πρώτοι, όπως συμβαίνει πάντα με τους φτωχότερους αυτούς του κόσμου.

ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΟΣ

Advertisements
This entry was posted in ΦΩΤΟ-γραφία and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s