361. Βιέννης πρωτοχρονιάτικη συναυλία

Seiji Ozawa

Θυελλώδες διεθνές ενδιαφέρον κάθε χρονιά για τη λατρεμένη πρωτοχρονιάτικη συναυλία των συναυλιών. Ολόκληρη η Βιέννη απολαμβάνει τους χαρούμενους κλασσικούς ρυθμούς με έναν καταιγιστικό τρόπο που μας γυρνά στη δυναστεία των Στράους. Κάποτε βέβαια θεωρούνταν αμφιλεγόμενο, για κάθε μουσικό κύρους, να περιοριστεί στα λαϊκά ρεπερτόρια των Στράους, ειδικά όταν ανέμεναν για εκτέλεση οι ιλιγγιώδεις μελωδίες των Λίστ, Βάγκνερ, Μπραμς. Τέτοιος κίνδυνος πλέον δεν υπάρχει, η μουσική κοινότητα όλων των ηπείρων ζει κι απολαμβάνει την ανοιχτόκαρδη πανδαισία χωρίς αναστολές κι ας απευθύνεται σε λιγότερο φανατικό μουσικό κοινό –η φετινή μεταδόθηκε από 140 τηλεοπτικούς σταθμούς σε δισεκατομμύρια ανθρώπους οι περισσότεροι ίσως δεν έχουν αντικρύσει ποτέ τους ούτε μια παρτιτούρα.

Όλα ξεκίνησαν στην Αίθουσα Φίλων της Μουσικής (Hall of the Musikverein) την 22.4.1873 όταν ο Γιόχαν Στράους ο νεώτερος με το βιολί στα χέρια του διηύθηνε τη φιλαρμονική της πόλης. Το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς ακούστηκε για πρώτη φορά το βαλς “Γαλάζιος Δούναβης”. Ο Γιόχαν Στράους πέθανε τον Ιούνιο του 1899 αφού αρχάς Μαΐου άρπαξε μια πνευμονία διευθύνοντας την ορχήστρα, εντούτοις μόνον μετά το 1921 καθιερώθηκε το όλο happening, όταν μια συναυλία αφιερωμένη στη μνήμη του προκάλεσε απίστευτο αντίκτυπο.

Τελικά η σαγηνευτική ορχηστρική συνεύρεση, με τη μορφή που λίγο ως πολύ την ξέρουμε, εκκινά μέσα στη σκοτεινιά του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Ενώ η βαρβαρότητα έχει κατακλύσει με τον πλέον απολυταρχικό τρόπο την Ευρώπη και οι στρατοκράτες ποδοπατούν κάθε πολιτισμική γωνιά, οι συνθέσεις της οικογένειας των Στράους γίνονται αιφνιδιαστικά το αποκλειστικό περιεχόμενο μια Βιεννέζικης συναυλίας. Επρόκειτο για μια εμβληματική χειρονομία – υπόμνηση  της Φιλαρμονικής με εντελώς Αυστριακά πατριωτικό τρόπο, ειδικά όταν το επίσημο κράτος είχε ενσωματωθεί στις θηριωδίες των Ναζί. Μέχρι το 1954 ο αναβιωτής Clemens Kraus υπήρξε μαέστρος σε επτά συναυλίες οπότε και πέθανε ξαφνικά. Η συναυλία βρήκε στο πρόσωπο του Willi Boskovsky έναν εκπληκτικό συνεχιστή αφού μέχρι το 1979 βρέθηκε στο πόντιουμ 25 φορές με τρόπο ρομαντικό, αισθαντικό, ευχετικό, και περίσκεπτο χάρισε στιγμές δόξας στον πανευρωπαϊκό πλέον θεσμό.

Herbert von Karajan (1908-1989)

Λόγοι υγείας τον έκαναν να ματαιώσει τη συναυλία του 1980, ενώ μέχρι το 1986 ο Lorin Maazel κράτησε την διάσημη μπαγκέτα, οπόταν και οι ίδιοι οι μουσικοί αποφάσισαν να αλλάζει κάθε χρονιά ο διευθυντής της ορχήστρας. Μεταξύ πολλών άλλων, σε μία αξέχαστη συναυλία το 1987 ο Herbert von Karajan έκανε μια μνημειώδη εμφάνιση, o Ricardo Mutti τέσσερις φορές, ο Ιάπωνας Seiji Ozawa το 2002, ενώ φέτος όπως και το 2006 ο παιχνιδιάρης Mariss Jansons εκ Νορβηγίας. Ο Franz Welser-Möst που άρεσε το 2011, θα είναι και το 2013 επικεφαλής του Φαινομένου, της πρωτοχρονιάτικης συναυλίας.

Johann Strauss 1825-1899

Είναι τέτοια η παγκόσμια ζήτηση που πλέον μόνον με ηλεκτρονική κλήρωση μπορεί κάποιος να πετύχει να παρακολουθήσει ζωντανά το κονσέρτο. Γίνονται τρεις παραστάσεις με το ίδιο ακριβώς ρεπερτόριο. Η συναυλία για την αλλαγή του χρόνου (κόστος από 25-720 €), η επίσημη πρόβα τζενεράλε (130-380 €) και η μεγάλη συναυλία της 1ης του έτους (30-940). Σκεφτείτε ότι για τα άλλα κονσέρτα που δίνονται στην αίθουσα Musikverein, για την αγορά των εισιτηρίων ο χρόνος αναμονής (πλην ορθίων)  είναι σήμερα από 6 μέχρι και 13 χρόνια..!

ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΟΣ

Advertisements
This entry was posted in ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ, ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s