340. «Βρε δε βαριέσαι αδελφέ» – Αντίο Σώτια Τσιώτου!

Σώτια Τσιώτου

Μια γλυκιά ψυχή των πιο αγνών παιδικών ερώτων μας αλάργεψε.  Κηδεύεται με πολιτική κηδεία την 13η  Δεκεμβρίου 2011, στις 14.30 από το Α΄Νεκροταφείο, η λειβαδιώτισσα στιχουργός Σώτια Τσιώτου, που έφυγε το Σάββατο στα 69 της χρόνια, έπειτα από διετή μάχη με τον καρκίνο. Είχε γεννηθεί το ’42, σπούδασε στην Ελληνογαλλική σχολή του Αγίου Ιωσήφ “Saint Joseph”, στην Πάντειο και στις δραματικές σχολές του Πέλου Κατσέλη και Κωστή Μιχαηλίδη, ενώ εργάσθηκε και ως δημοσιογράφος, μα βρέθηκε η απριλιανή δικτατορία που συνέλαβε τη Σώτια και έκλεισε την εφημερίδα «Ελευθερία» που τότε εργαζόταν.

Τελικά, καθόλου δεν απέχει το 1968 όταν έγραφε το «Βρε δε βαριέσαι αδελφέ» που μελοποίησε ο Κώστας Χατζής. Αδιαφορία, ρεφενές, κι μια αδιόρατη ανάγκη για συσπείρωση. Ο ελληνόκοσμος απλοϊκός, ήρεμος, δίχως CDS και ΔΝΤ, για μενεξέδες και μπαξέδες μίλαγαν οι στίχοι και ακουμπούσαν το είναι μας. Δικό της το «Νάτανε το ’21«, δικό της και το «Αν ήμουν πλούσιος» του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1972 (Δώρος Γεωργιάδης), που ποιός και ποιός έλληνας δεν το σιγοτραγούδησε…! Οι στίχοι της, τώρα καθώς η ίδια ταξιδεύει για τα ψηλά, γλυκύτατα επίκαιροι:

Βρε δε βαριέσαι αδελφέ

Κάποιο παράθυρο έχει φως
κάποιον τον τρώει ο πυρετός
μας φεύγει βήμα βήμα
Κάποιο καράβι στ’ ανοιχτά
με χίλια βάσανα βαστά
να μην το πιει το κύμα

Κι εμείς οι τρεις στον καφενέ
τσιγάρο πρέφα και καφέ
βρε δεν βαριέσαι
δεν βαριέσαι αδελφέ

Κάποιος στην άκρη του γιαλού
κοιτάει το τέλος τ’ ουρανού
μονάχος του πεθαίνει
Κάποιος στη μάχη πολεμά
η σφαίρα δίπλα μας περνά
στα στήθια του πηγαίνει

Κι εμείς οι άλλοι μα το ναι
κάνουμε πάρτυ ρεφενέ
βρε δεν βαριέσαι
δεν βαριέσαι αδελφέ

Έξω αστράφτει και βροντά
κι ένας διαβάτης περπατά
χαμένος μες στη μπόρα
Κάπου δεν θα ‘χουνε ψωμί
κάπου πεινάει ένα παιδί
και κλαίει αυτήν την ώρα

Κι εμείς χορτάτοι μα το ναι
κάνουμε γλέντια ρεφενέ
βρε δεν βαριέσαι
δεν βαριέσαι αδελφέ

Πόσοι απόψε ξαγρυπνούν
σαν κολασμένοι τριγυρνούν
και κλαίνε και πονάνε
Στάσου και σκέψου μια στιγμή
πόσοι σκοτώνονται στη γη
την ώρα που μιλάμε

Μα εμείς οι τρεις στον καφενέ
τσιγάρο πρέφα και καφέ
βρε δεν βαριέσαι
δεν βαριέσαι αδελφέ

xartografos

Advertisements
This entry was posted in ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ. Bookmark the permalink.

One Response to 340. «Βρε δε βαριέσαι αδελφέ» – Αντίο Σώτια Τσιώτου!

  1. Ο/Η Pasaenas λέει:

    Την Παρασκευή με βοήθησε σε ένα κείμενο. Το Σάββατο έμαθα ότι έφυγε. Η συγκεκριμένη αρρώστια με κυνηγάει τελευταία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s