310. Σύβαρη Greca

O Γάλλος Yves Clein (1928-1962) είναι μια προδρομική φυσιογνωμία στην αφηρημένη τέχνη, τη μονοχρωμία, την ποπ αρτ, ακόμη και στο φωτομονταζ. Untitled, 1957. Σε στιγμές απαισιοδοξίας, εδώ βλέπω την ελληνική παράδοση, όσο συμβολίζεται από τη σημαία μας, να χάνει την υπόστασή της

Η ίδρυση της Ποσειδωνίας (Paestum) αρχίζει από την ίδρυση της Magna Crecia- Μεγάλης Ελλάδας στ΄αχνάρια της αρχαίας Σύβαρης που ιδρύθηκε το 709 π.Χ. από τους Αχαιούς και Τροιζηνίους μεταξύ των ποταμών Σύβαρης και Κράθιδα κι απέκτησε τεράστια ισχύ και απερίγραπτη χλιδή. Εξουσίαζε 25 πόλεις, τρεις αποικίες, σώρευσε δύναμη και καλοπέραση που με έναν καταλυτικό τρόπο επέδρασαν στον χαρακτήρα των κατοίκων της : Έγιναν μαλθακοί, φιλήδονοι και εκτεθηλυμένοι, χαυνώθηκαν, τεμπέλιασαν, οργίασαν. Δεν είναι ψέμα ότι δεν έμεινε πετεινός στη Σύβαρη, τους ενοχλούσαν τα πρωινά κικιρίκου, κάθε θορυβώδης εργασία αποσυντόνιζε τη νωχέλειά τους και την απαγόρευσαν.

Yves Clein, anthropometry

Ένας Συβαρίτης παραπονιόταν πως δεν έκλεισε μάτι όλη νύχτα, γιατί ένα από τα ροδοπέταλα που άπλωσε ο δούλος στο σεντόνι, δίπλωσε στα δυό και του ενοχλούσε την πλάτη στον ύπνο. Η Σύβαρη καταστράφηκε το 510 π.Χ. από τους κατοίκους της αντίζηλης πόλης του Κρότωνα. Οι Συβαρίτισσες επέλεγαν μόνες τον άνδρα τους και μπορούσαν χωρίς την συγκατάθεση των κηδεμόνων να παντρευτούν. Μπορούσαν ακόμα να ζουν μαζί με έναν άνδρα χωρίς στεφάνι, χωρίς να αποστερηθούν την υπόληψη. Αυτή η απολαυστική και ελεύθερη ζωή ίσως να ήταν η αιτία του φθόνου των γειτόνων, ήταν όμως και πηγή έμπνευσης για τη Λιλή Ζωγράφου να συνθέσει το υπέροχο μυθιστόρημά της «Η Συβαρίτισσα».

Κατά τον Ηρόδοτο οι Κοροτωνιάτες κατάφεραν κι άλλαξαν τον ρου του ποταμού, που πλημμύρισε το άστυ κι οι άπραγοι κάτοικοί της τράπηκαν σε φυγή, ενώ η διαβόητη πόλη χάθηκε από το χάρτη σε μία μόνη ημέρα. Μετά από 70 χρόνια και από αλλεπάλληλες προσπάθειες κατορθώθηκε η νέα ίδρυση της πόλης με το όνομα Θούριοι σε ερείπια που δύσκολα ανιχνεύτηκαν -δεν είχε απομείνει τίποτα, η οποία μάλιστα αντιπολέμησε στο πλευρό των Ρωμαίων τον Αννίβα. Τελικά , το πιθανότερο από επιδημία ελονοσίας ήρθε η τελειωτική της εξαφάνιση έναν αιώνα μετά.

Yves Clein, Horse, 1949. Όσο πιο οργανωμένα ξεκαβαλικέψουμε, τόσο απαλότερη θα είναι η πτώση

Χτισμένη σε στρατηγική θέση στον Κόλπο του Τάραντα, εμπορικό διαμετακομιστικό κέντρο και εύφορος αγροτικός κόμβος, η Σύβαρη έγινε συνώνυμο της πολυτέλειας και όμοιό της παράδειγμα δεν έχει απαντηθεί ξανά στην Ιστορία. O πληθυσμός της έφτασε ίσως και τις τριακόσιες χιλιάδες και τα πλούτη της ήταν αμύθητα. Oι Συβαρίτες φαίνεται ότι ανακάλυψαν από νωρίς το νόημα της λαίμαργης ζωής. Όλες οι χειρωνακτικές εργασίες γίνονταν από δούλους και οι πολίτες ξεκουράζονταν σε αρχοντικές επαύλεις. Έτρωγαν εξωτικά εδέσματα, ενώ οι μάγειροι και οι ζαχαροπλάστες που πετύχαιναν να επινοήσουν νέα γλυκά ή φαγητά, διατηρούσαν το προνόμιο της ευρεσιτεχνίας για ένα χρόνο. Oι προσκλήσεις για τα μουσικόφιλα γεύματα έφταναν στους παραλήπτες τους ένα χρόνο πριν. Ξυλουργοί και σιδεράδες εκδιώχθηκαν από τον ιστό της πόλης λόγω του θορύβου που προκαλούσαν. Kάποιοι δρόμοι αριστοκρατικών συνοικιών ήταν σκεπασμένοι με τέντες για να προστατεύονται από τον ήλιο και τη βροχή.

Πάλι ο Ηρόδοτος αναφέρει πως όταν ο πλέον αβροδίαιτος Συβαρίτης Μυνδιρίδης πήγε μνηστήρας στη Συκιώνα για να ζητήσει σε γάμο την κόρη του Κλεισθένη συνοδευόταν από 1.000 δούλους, μεταξύ των οποίων ήταν και ο προσωπικός του μάγειρας, ειδικοί κυνηγοί, ψαράδες, κ.ο.κ. Ένας από τους μεγιστάνες της μόλις είδε κάποιους εργάτες να δουλεύουν, αρρώστησε, ενώ κι εκείνος που διηγήθηκε το περιστατικό είπε στους ακροατές του να μην απορούν για το συμβάν, γιατί και ο ίδιος ένοιωθε ήδη έναν πόνο στα πλευρά του, σαν να είχε κοπιάσει το ίδιο με τους εργάτες! Στα βαλανεία (λουτρά), υπήρχαν ειδικά εκπαιδευμένοι λουτροχόοι στους οποίους ρητώς απαγορεύονταν οι απότομες κινήσεις για να μην ξαφνιάζονται οι λουόμενοι από το νερό.

Καμία "Νίκη" δεν χαρίζεται, τα μερεμέτια και τα βαψιματάκια μιας κρημνιζόμενης κοινωνίας δεν λυτρώνουν. Οι επιτυχίες απαιτούν σύνεση, σκληρότατη δουλειά, ηγέτες με τόλμη και φαντασία, πολίτες ανιδιοτελείς και αποφασισμένους

Ο Συβαριτισμός παρέμεινε ανά τούς αιώνες καί χαρακτηρίζει τίς κοινωνίες καί τούς λαούς που αδιαφορώντας γιά το μέλλον τους, επιδίδονται αποκλειστικώς καί μόνον σέ διασκεδάσεις καί σπατάλες ενώ οί κίνδυνοι τους περιβάλουν. Συμπόσια, θεάματα και απολαύσεις, σπατάλες και ευζωία, φιληδονία και υλικές απολαύσεις, τρυφηλότητα και  εγωτισμός, ευδαιμονία και οκνηρία. Είναι οι περιπτώσεις όπου λαός καί ηγεσία εξαντλούνται σε τιποτολογίες, κωφεύουν απερίσκεπτα και υπονομεύουν το μέλλον των παιδιών τους. Οι σώφρονες λοιδορούνται, η φιλοπατρία διώκεται, ο νεοπλουτισμός υποκαθιστά τη δημιουργία, οι φανφάρες την παραγωγή. Η κοινωνική συνοχή διασπάται όταν το ατομικό βόλεμα γίνεται σημαία, όταν ο χαιρετισμός κι ελπίδα ενός ευνουχισμένου έθνους συνοψίζεται σε τρεις λέξεις «Να περάσουμε καλά«. Η παρακμή προφανής κι ο δυστυχής παραλληλισμός με τα του μοντέρνου οίκου μας εύγλωττος, όσοι δεν εννόησαν ας συνεχίσουν να εύχονται σε Παπαδήμους και να καταριούνται τους τοκογλύφους.

xartografos


Advertisements
This entry was posted in ΕΠΙΚΑΙΡΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ, ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ, ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΚΕΨΕΙΣ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s