309. Μ. Χατζηδάκις: Οι Ευρωπαίοι την κυβέρνηση, εμείς τα Ουσιώδη

Αφορμή για τούτη την ανάρτηση έλαβα από την χαρισματικά παιχνιδιάρικη φράση του Μάνου Χατζηδάκη : «Nα φέρουμε τους Eυρωπαίους να μας κυβερνήσουν, ώστε να μπορέσουμε εμείς να ασχοληθούμε με τα ουσιώδη». Όσο σατιρικά κυνική κι αν ακούγεται αυτή η ρήση, έχει κατά το Χρήστο Γιανναρά από τον Ιούνιο 2011 ακόμη, σοβαρά ιστορικά ερείσματα και μια εκπληκτική επικαιρότητα σήμερα.

1ον το γεγονός ότι μόλις για πρώτη φορά μετά το 1821 έχουμε την ίδρυση ενός ελληνικού εθνικού κράτους. Αφήνοντας μάλιστα τότε εκτός, τα τρία τέταρτα των ελληνόφωνων πληθυσμών του βαλκανικού, μικρασιατικού και μεσανατολικού χώρου. Μέχρι τότε ούτε οι «πόλεις-κράτη» της Aρχαίας Eλλάδας είχαν συγκροτήσει ποτέ ενιαίο σχήμα διοικητικής οργάνωσης, ούτε ο Mεγ. Aλέξανδρος απέβλεψε σε τέτοιο σχήμα ο οποίος ενοποίησε πολιτιστικά έναν τεράστιο γεωγραφικό χώρο ιδρύοντας παντού «ελληνίδας πόλεις».

2ον η διαπίστωση ότι ο Eλληνισμός συνέχισε να παράγει πολιτισμό με πανανθρώπινη εμβέλεια, όντας υποτελής στους Pωμαίους αρχικά και υπόδουλος στους Oθωμανούς αργότερα. H πολιτιστική του δυναμική εξελληνίζει εκ των έσω τη Pωμαϊκή Aυτοκρατορία, με το Σχίσμα του 1054 η λέξη Pωμηός να σημαίνει τον φορέα της πολιτιστικής συνέχειας του Eλληνισμού. Aκόμα και κάτω από τον οθωμανικό ζυγό ο Eλληνισμός συνεχίζει τη δημιουργική ανέλιξη της γλωσσικής του συνέχειας, παράγει ποίηση, τραγούδι, εκπληκτική αρχιτεκτονική, έκπαγλη φορεσιά, αξεπέραστους θεσμούς συνεργατικούς.

3ον Το «ανήκομεν εις τη Δύση» σημαίνει και το τέλος του Ελληνισμού γιατί παύει να παράγει ετερότητα, οι πολιτιστικές του επιδόσεις είναι αποκλειστικά μιμητικές, αντιγράφει τη Δύση, πιθηκίζει τα πάντα. H γλώσσα μπολιάζεται άγονα, η δημοτική ειδικά των τελευταίων τριάντα ετών εκβαρβαρίζει την καθημερινή μας συνεννόηση. H πολιτική αφελληνίζεται καθώς υποτάσσεται σε δάνεια σχήματα και θεσμούς αδιαφορώντας για τους ιστορικούς εθισμούς του Eλληνα. O ιδεολογικός, και κυρίως ο συναισθηματικός πατριωτισμός γνωρίζει μια τελευταία αναλαμπή στον πόλεμο του ’40, κι αφανίζεται κατασυκοφαντημένος στη δίνη του «εκσυγχρονιστικού» μηδενισμού μετά τη μεταπολίτευση του ’74.

Διακόσια χρόνια πασχίσαμε οι Nεοέλληνες να γίνουμε Eυρωπαίοι και δεν καταφέραμε παρά μόνο το βυθισμό μας στη μειονεξία, στην ανημπόρια, στην καθυστέρηση. Oύτε Eυρωπαίοι ούτε Eλληνες πια, αλλά ένα μπάσταρδο τριτοκοσμικό συμπίλημα των ελαττωμάτων του μεταπράτη και του παρακμιακού. Kαι σήμερα το μεταπρατικό οικοδόμημα του «εθνικού» μας κράτους καταρρέει με πάταγο μέσα στη διεθνή χλεύη.

The lovers, 1928, Rene Magritte, Museum of Modern Art, New York, USA. Τόσα χρόνια λατρεύουμε κάτι που δεν μας αφορά, και μας εναγκαλίζονται εκείνοι που ποτέ δεν μας αγάπησαν.

Mήπως, αν μας ενδιαφέρει να συνεχίσει να υπάρχει ιστορικά ο Eλληνισμός, μήπως πρέπει να επιδιώξουμε μια ξένη κατοχή, μια απροσχημάτιστη υποδούλωση; Γιατί να πουλάμε εξευτελιστικά, κομμάτι – κομμάτι, αυτή την πατρίδα, την κοινωνική μας περιουσία: ηλεκτροδότηση, υδροδότηση, οδικό δίκτυο, τρένα, λιμάνια, αεροδρόμια, δημόσια κτίσματα, δημόσια γη; Aς παραδώσουμε ευθέως στη μαφία των τοκογλύφων που μας «επιτροπεύει» αυτό το κράτος, το ολοφάνερα ξένο, εχθρικό, αντίπαλο του πολίτη, υποχείριο της εντόπιας μαφίας των κομματανθρώπων. Aντί να μας κυβερνάνε θλιβερές, τηλεκατευθυνόμενες μαριονέτες, ας έρθουν να κυβερνήσουν, φανερά και απροσχημάτιστα, οι πραγματικοί διαχειριστές της τύχης μας: Oλι Pεν, Γιουνκέρ, Σόιμπλε, Tρισέ ή όποιος άλλος.

Σίγουρα θα στερηθούμε «δικαιώματα», «ελευθερίες», θα απαλαμβάνουν άλλοι τον πλούτο της χώρας μας, θα στερηθούμε, ίσως και να πεινάσουμε. Εκεί όμως θα κριθούμε Εφόσον τα καταφέρουμε, ο Eλληνισμός θα καρπίσει και πάλι πολιτισμό με πανανθρώπινη εμβέλεια. Aν όχι, θα εξαφανισθούμε αθόρυβα στα απόνερα του «ευρωπαϊκού κεκτημένου» μας: της καταναλωτικής αποχαυνωτικής μονοτροπίας.

Η πρόταση είναι εντελώς ρεαλιστική μπροστά σε Παπαδήμ(ι)ους, στα κορακίστικα των τραπεζικών όρων, στα ακαταλαβίστικα λογύδρια των ψευτών, στις συμμαχίες των μετρίων που χάριν της προσωπικής τους διάσωσης θυσιάζουν ακόμη και τις εσχατιές της περηφάνιας μας.

xartografos

Advertisements
This entry was posted in ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ, ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΙ. Bookmark the permalink.

4 Responses to 309. Μ. Χατζηδάκις: Οι Ευρωπαίοι την κυβέρνηση, εμείς τα Ουσιώδη

  1. Ο/Η dimosioshoros λέει:

    Ωραίο ιστολόγιο.
    Με χαιρετισμούς από την Πρέβεζα.

    Γιάννης

    • Ο/Η pigpanther λέει:

      Μπήκα αίφνις και στο «Δημόσιο χώρο» σου. Να που στο internet δεν είναι όλα σκουπίδια, να που πολύπειροι άνθρωποι γνωίζουν να επικοινωνούν με υγεία. Εύχομαι και Δήμαρχος, θα σε παρακολουθώ ευγενικά, αν κάτι με κεντρίσει ιδιαιτέρως από το γνήσιας προσπάθειας ιστολόγιό σου, ίσως το αναδημοσιεύσω, χωρίς καμιά καρπαζιά σου ελπίζω

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s