308. ΕΛΠΙΔΑ: Τα ζευγαράκια στα πευκάκια, ολούθε…

Όσες δραμαμίνες κι αν πήρα, τη ναυτία από τις τούμπες του Σαμαρά δύσκολα θα τη χωνέψω -κι ας έχει χίλια δίκια ο χριστιανός. Αύριο τον βλέπω να δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στη Διαμαντοπούλου και τον Παπαδήμο, κι επιμένω να κράζω πως το ξόανο του ευρώ, αυτό το χρυσό τοτέμ, δεν είναι παρά μια πομφόλυγα. Εδώ μέσα στο xartografo οι πολιτικές σπανίζουν, γι΄αυτό προτιμώ να σταθώ σε όσα μου βγαίνουν πηγαία, μιας και πίστη μου είναι πως οι τραπεζίτες μας έφεραν ως εδώ, οι τραπεζίτες θα μας αποτελειώσουν. Δεν θα είναι, λέω, και τόσο άσχημα με τη δραχμούλα, μη σκιάζεστε… καλύτερα να ετοιμαζόμαστε. Το μυστικό είναι ένα : να περιορίσουμε τις ανάγκες μας. Τις ψευτοανάγκες μας δηλαδή, διότι έτσι που καταντήσαμε πιστέψαμε πως δίχως ipad2, θα ήμασταν ρεζίλια. Τυφλαμάρα κακιά δηλαδή, τρίχες. Ψαλίδι στα άχρηστα κι όλα θα βολευτούν με υπομονή.

Δεν ξέρω… και μόνο που σκέφτομαι πως υπάρχει πιθανότης να το ζήσουμε κι αυτό («βουλγάρικα» ημερομίσθια) , λες και μια θετική ενέργεια αναβλύζει από μέσα μου. Δεν ξέρω βέβαια πώς θα το βίωνε κάτι τέτοιο ο σχωρεμένος ο πατέρας μου, εμείς ήμασταν παιδιά, για μας τα όνειρα απ΄το σινεμά ήταν ασπρόμαυρα και μυρωδάτα. Βασανισμός για τον μεροκαματιάρη, άγχος και φτώχεια. Φτώχεια και των γονέων. Αλλά με την εξής ακτινοβόλα σκέψη: πως θα δημιουργήσουμε, θα αλλάξουμε τις ροές του φωτός, θα φτάσουμε ως Προμηθείς στον ήλιο χάριν του διπλανού και χαλάλι και το κάψιμο.

Και για να σοβαρολογούμε : Είναι βαρύς ο λόγος κι απίστευτο φορτιό να πάρεις τέτοια απόφαση ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ. Καλά και τα ρομάντζα, καλό και το «Φαντάζιο», ωραίες κι οι ρετρό τρυφερότητες. Όμως όταν το μηνιάτικο θα είναι χίλιες δραχμές, ενώ ένα ζευγάρι πολωνέζικα παπούτσια θα κάνει διακόσιες, καθόλου δεν ξέρω πόσο έτοιμοι θα είμαστε να το περάσουμε. Παρότι τη φοβάμαι τη νέα γενιά, ίσως αυτή τελικά το πάρει επάνω της και διασκεδάσει τους φόβους μου. Αυτά τα παιδιά που λέω «πώς θα τα βγάλουν πέρα έτσι άμαθα και βουτυρομπεμπέδες που τους πλάσαμε…» ίσως αποδείξουν πως είναι έτοιμοι για τις μεγάλες, τις ιστορικές ανατροπές. Μια ανάλογη γενιά εξάλλου δεν ήταν εκείνη του 1940 ? Πάρτυ ολονύχτια στην Αθήνα, κουαντρό και γκάμπριο αμαξάκια, τεμπελιά και χαύνωση μέχρι την 27η Οκτωβρίου, έλεγες η πατρίδα ξενυχτά στα κανκαν. Κι όμως, ως το άλλο πρωί, αυτή η»κατεστραμένη» νεολαία πήρε όλο το έθνος απ΄το χέρι και μας οδήγησε στην εποποιία της λευτεριάς. Μια λευτεριάς χαρούμενης, σκερτσόζας, με θυσίες αιματηρές αλλά με πρόσωπο ανθρώπινο όχι της virtual eurozone

Πεταλωτής

Υπάρχει ελπίδα ζώσα συμπατριώτες. Σε κάθε περίπτωση ζούμε σ΄έναν τόπο όλο πλούτο, που δεν μας πρόδωσε κι ούτε μας απαρνήθηκε ποτέ. Με αυτόν, τον άλλο, ή εκείνον πρωθυπουργό, με ευρώ ή με δραχμούλες, δεν μπορούν να μας κάνουν το παραμικρό, ατύχησαν. Αυτοί ας συνεχίσουν να μετράν λεφτά, PSI, CDS, κι εμείς… εμείς θα ζευγαρώνουμε περήφανοι και κεφάτοι στα πευκάκια, ολούθε τριγύρω. Με τα χέρια μας αδράξαμε τη μέρα, με το μυαλό μας θα δαμάσουμε το αύριο. Το μόνο άγχος είναι να μην πέσουν οι ίδιοι στη χοάνη των δηλητηριασμένων ομολόγων τους, να μη τους στραγγαλίσει η μεγαλοχασούρα της απληστίας τους, να το γυρίσουν στον Πόλεμο – αυτό είναι το μόνο που ξέρουν να κάνουν καλά. Δεν είμαστε τώρα για εμφύλιους, δεν είμαστε για παγκόσμιους ή πανευρωπαϊκούς τριακονταετείς πολέμους. Ας την έχουν να τη χαίρονται τέτοια ευρωπαϊκή ενοποίηση, κι όσο για εμάς δεν χανόμαστε ρεεεεε!

xartografos

Advertisements
This entry was posted in ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΚΕΨΕΙΣ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s