277. Brancusi, μ’ ένα φιλί της «Μαϊάστρα» (95)

Constantin Brancusi, The Κiss 1908

Σε ηλικία επτά χρονών  ο Κονσταντίν Μπρανκούζι ήταν βοσκός στα Καρπάθια όρη της Ρουμανίας. Στα δεκαοκτώ χρόνια του δούλευε ως βοηθός σε ξυλουργείο και εκεί άρχισε να μαθαίνει ανάγνωση και γραφή. Το 1904 πήγε στο Παρίσι. Σκοπός του ήταν να ανακαλύψει «την ουσία των πραγμάτων και όχι την εξωτερική τους φόρμα«. Τα γλυπτά του τα επεξεργαζόταν πολλά χρόνια για να βρει τις γραμμές που θα τους έδιναν τη μεγαλύτερη δύναμη διαμορφώνοντας μία φόρμα ελεύθερη από κάθε γήινη βαρύτητα. Τα έργα του είναι φτιαγμένα από ξύλο ή από πέτρα. Άσκησε επιρροή στους γλύπτες της γενιάς του αλλά και μεταγενέστερους, όπως τον Χένρυ Μουρ.

Το περίφημο γλυπτό «Endless Column» του διάσημου καλλιτέχνη, κατατάχθηκε τέταρτο σε διαδικτυακή ψηφοφορία, με θέμα «τα σπουδαιότερα έργα τέχνης του 20ού αιώνα» της γαλλικής εφημερίδας «Le Figaro» το 2010. Πρώτο στις προτιμήσεις όσων έλαβαν μέρος στην ψηφοφορία ήρθε το έργο του ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο «Οι Δεσποινίδες της Αβινιόν». Το γλυπτό «Endless Column» συγκέντρωσε το 5,7% των ψήφων και πήρε την τέταρτη θέση. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε το έργο του ζωγράφου Ανρί Ματίς «Ο Χορός» και την τρίτη το περίφημο πορτρέτο της ηθοποιού Μέριλιν Μονρόε από τον καλλιτέχνη Άντι Γουόρχολ.

Endless Column

Το γλυπτό «Endless Column» έχει ύψος 29,35 μέτρα και βρίσκεται στην πόλη Τάργκου Ζίου (νότια Ρουμανία) από τις 27 Οκτωβρίου του 1938. Το έργο, που αποτελεί φόρο τιμής στους Ρουμάνους που έχασαν τη ζωή τους κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι μια σύνθεση από 17 ρομβοειδείς σιδερένιες κάψουλες, τοποθετημένες η μία πάνω στην άλλη. Το 1950, κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος στη Ρουμανία, η κυβέρνηση θεωρούσε το έργο του Μπρανκούζι «δείγμα αστικής γλυπτικής» και είχε προτείνει να κατεδαφιστεί το μνημείο. Τελικά, το γλυπτό «επέζησε» και έγιναν εργασίες συντήρησης σ’ αυτό από το 1998 μέχρι το 2000, με τη συνεργασία της κυβέρνησης, του Παγκόσμιου Ταμείου Μνημείων και της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Ο γλύπτης Κονσταντίν Μπρανκούζι, υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους της αφηρημένης γλυπτικής και τα έργα του χαρακτηρίζονται από γεωμετρική κομψότητα. Γεννήθηκε στο χωριό Χομπίτα της Ρουμανίας, στις 19 Φεβρουαρίου 1876. Το 1894 γράφτηκε στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών της Κραϊόβα, με ενδιαφέρον στην ξυλογλυπτική. Το 1898 έγινε δεκτός στη Σχολή Καλών Τεχνών του Βουκουρεστίου. Επηρεασμένος ιδιαίτερα από τα έργα του Ροντέν, το 1904 μετακόμισε στο Παρίσι, όπου μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών και το 1906 πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση. Το 1908 φιλοτέχνησε το πρώτο σημαντικό έργο του, «Το φιλί», όπου οι φιγούρες δύο σφιχταγκαλιασμένων ανθρώπων σχηματίζουν έναν όγκο με συμμετρικές γραμμές.

Bird in space, Brancusi

Λίγο μετά το 1907 πάντως, ξεκίνησε η ώριμη περίοδός του. Ο γλύπτης είχε εγκατασταθεί στο Παρίσι, αλλά όλα αυτά τα χρόνια επέστρεφε συχνά στο Βουκουρέστι και εξέθεσε εκεί σχεδόν κάθε χρόνο. Στο Παρίσι, οι φίλοι του περιλαμβάνονται Marcel Duchamp, Fernand Léger, Henri Matisse, Amedeo Modigliani, και Ανρί Ρουσό. Το 1913, πέντε από τα γλυπτά του Μπρανκούζι περιελήφθησαν στη γκαλερί «Εμφάνιση» στη Νέα Υόρκη. Ο Alfred Stieglitz παρουσίασε την πρώτη ατομική έκθεση του έργου καλλιτέχνη στη γκαλερί του «291» της Νέας Υόρκης, το 1914. Ο Brancusi ποτέ δεν ήταν μέλος των οργανωμένων καλλιτεχνική κίνηση, αν και συνδέεται με Francis Picabia, Tristan Tzara, και πολλά άλλα ντανταϊστές στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Το 1921, τιμήθηκε με ένα ειδικό τεύχος του κριτικού περιοδικού τέχνης «The Little». Ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες δύο φορές το 1926 για να παρακολουθήσει ατομικές εκθέσεις του στην έκθεση Wildenstein και στη Γκαλερί Brummer στη Νέα Υόρκη. Το επόμενο έτος, μια ιστορική δίκη ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να προσδιοριστεί αν το περίφημο γλυπτό «Bird in Space, Brancusi» ήταν για τους τελωνειακούς ένα κατασκευασμένο αντικείμενο ή ένα έργο τέχνης. Το δικαστήριο αποφάσισε το 1928 ότι το γλυπτό ήταν ένα έργο τέχνης.

Η Μούσα 1912 Γκούγκενχάιμ Νέα Υόρκη

Ο Brancusi ταξίδεψε εκτενώς στη δεκαετία του 1930, επισκεπτόμενος την Ινδία και την Αίγυπτο καθώς και τις ευρωπαϊκές χώρες. Είχε δεσμευτεί για να δημιουργήσουν ένα πολεμικό μνημείο για ένα πάρκο στο Turgu Jiu, Ρουμανία, το 1935, και σχεδίασαν ένα συγκρότημα που περιλαμβάνονται πύλες, τραπέζια, σκαμπό, και μια ατελείωτη στήλη. Μετά το 1939 ο Brancusi συνέχισε να εργάζεται στο Παρίσι. Τελευταία γλυπτική του, από γύψο «Ο Μεγάλος Πετεινός», ολοκληρώθηκε το 1949. Ο Μπρανκούζι, που απέκτησε το 1952 τη γαλλική υπηκοότητα, απεβίωσε στις 16 Μαρτίου 1957. Στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού φιλοξενούνται 80 από τα 215 γλυπτά του.

Ο μεγάλος γάλλος γλύπτης έδινε ακραίες φυσικές στάσεις στις μορφές του, για να εκφράσει μέσω αυτών έντονες πνευματικές καταστάσεις.

Επίσης, διασπούσε τις επιφάνειες των γλυπτών του για να δώσει δραματικότητα στη μορφή. Ο Μπρανκούζι αποφάσισε ότι επιθυμούσε να κάνει όσο πιο Απλό Έργο μπορούσε, και ξεκίνησε μια εξελικτική αναζήτηση της καθαρής μορφής. Για να αποφύγει αυτή την επίδραση έφυγε από το ατελιέ του αξεπέραστου Αυγούστου Ροντέν, λέγοντας ότι «δεν μπορεί κανείς να κάνει τίποτα κάτω από τα μεγάλα δέντρα»

xartografos

Advertisements
This entry was posted in Brancusi, Constantin. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s