264. Η φορολογία των ΠΟΛΥ ΠΛΟΥΣΙΩΝ

Οι Πολύ Πλούσιες Ώρες του Δούκα του Μπερύ, Αδελφοί Λίνμπουργκ, 1416 Ghantilly

Οι σκέψεις και του τελευταίου Έλληνα πολίτη είναι το πόσο άδικα και βίαια φορολογείται πια. Δεν ξέρω για το άδικα, αλλά το βίαια ορθώς προκαλεί αντίδραση. Είχαμε καλομάθει όλοι, βολευτήκαμε στο κρυφτούλι που απέδιδε, και να ειπωθεί και μία αλήθεια: Για πάρα πολλούς που δηλώνουν τώρα και καλά αγαναχτισμένοι, και δήθεν λεηλατημένοι, και τάχαμου εισφορομάχοι, καθόλου δεν θα ιδρώσει το πουγκί τους. Και 5.000 € να πληρωθεί εφάπαξ, και 10.000 € και 20.000 € , αν είναι πράγματι έτσι να σωθεί η παρτίδα κι η πατρίδα, να γίνει για να τελειώνουμε, τέρμα οι υποκρισίες κι οι μεγαλοστομίες. Να σωθεί τώρα ό,τι σώζεται, πριν χαθεί το άπαν. Υπάρχει όμως και η άλλη παράμετρος :

Το σύνθημα έδωσε ο πολυδισεκατομμυριούχος αμερικανός επενδυτής, Γουόρεν Μπάφετ, γνωστός κι ως Μίδας, με ασύλληπτα κέρδη, αλλά και μία εξίσου απίστευτη συμπεριφορά: Μοιράζει ΟΛΑ τα λεφτά του, τα χαρίζει στον Μπιλ Γκέιτς και τα ιδρύματα φιλανθρωπίας, ο ίδιος μένει σε ένα μετριότατο σπίτι, κι εν τω μεταξύ και πάλι το χρήμα τον κυνηγά ξανακάνοντας τον δισεκατομμυριούχο, το έχει άνθρωπος τι να κάνουμε. Με άρθρο που δημοσίευσε τον Αύγουστο στους New York Times ζήτησε από την αμερικανική κυβέρνηση να σταματήσει να «παραχαϊδεύει» τους πλούσιους και να αυξήσει τον ανώτατο φορολογικό συντελεστή που τους αφορά. Στο άρθρο του μάλιστα τρέλανε κόσμο όταν αποκάλυψε πως ο συντελεστής με τον οποίο φορολογείται ο ίδιος είναι μικρότερος από τον συντελεστή με τον οποίο φορολογείται η γραμματέας του!

Οι πολυεκατομμυριούχοι των Παρισίων πήραν το μήνυμα κι αντέδρασαν θετικά. Ο Μορίς Λεβί, πρόεδρος της διαφημιστικής Publicis με άρθρο στους Financial Times ζήτησε κι αυτός τα πιο «ευνοημένα μέλη της κοινωνίας μας να επωμιστούν ένα μεγαλύτερο φορτίο αυτού του εθνικού βάρους».

Το παράδειγμά ακολούθησαν αστραπιαία πολλές δεκάδες ακόμη μυθωδώς πλουσίων. Στη Γαλλία για παράδειγμα την αύξηση της φορολόγησής τους ζήτησαν με κοινή ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nouvel Observateur 16 από τους πλουσιότερους Γάλλους. Μεταξύ αυτών οι διευθυντές κολοσσών όπως της Total και L’Oreal, της Peugeot και της BNP Paribas Bank. Ο επαναστατικός άνεμος έφθασε μέχρι και στην καρδιά του κτήνους, την Γερμανία, όπου κι εκεί 50 διακεκριμένοι οικονομικοί παράγοντες προσυπέγραψαν την δήλωση των Γάλλων συναδέλφων τους, τονίζοντας πως «τα προγράμματα λιτότητας που πλήττουν κυρίως τους φτωχούς είναι ακατάλληλα να επιλύσουν την κρίση».

O Sarkozy βρήκε την ευκαιρία και αύξησε κατά 3% το φόρο πολυτελείας μια κίνηση που ετησίως θα του αποφέρει δημόσια έσοδα της τάξης περίπου των 288 εκ. ευρώ. Ο Ομπάμα ίσα που τόλμησε να ψελλίσει κάτι ανάλογο από τον Κήπο των Ρόδων του Λευκού Οίκου, κι έγινε της τρελής στην πέραν του Ατλαντικού γυάλινη οικονομία όπου οι δεινόσαυροι ξεσηκώθηκαν επιθετικά και κοντόθωρα.

Εδώ στην απισχνωμένη ελλαδίτσα, οι κυβερνητικοί δισταγμοί είναι χειρότεροι κι από ψυχοπάθεια. Αντί να εξαπολυθεί μία ευγενής επίθεση στους εφοπλιστές, πετρελαιάδες, κατασκευαστές, εμπόρους χρυσού, δημοσιοεργοαιφαιμάκτορες, χρηματιστηριοβδέλες, το Υπουργείο δειλιάζει. Αντί να δημεύσει εν ανάγκη, αντισυνταγματικά ναι, παράνομα ίσως, βίλες, ρευστά, μετοχές, καράβια, θυρίδες, κρύβεται και κλαίει. Αυτοί οι 2% ας συνεχίσουν να χαριεντίζονται στα θησαυροφυλακεία των κλοπιμαίων, να μη χάσουν το 30% της λείας δεκαετιών, που θα μας έσωζε ως κρατος κι οι ίδιοι ούτε που θα χαμπάριζαν το παραμικρό.

Προτιμά να αυτοκτονούν ένας ένας οι μικροοφειλέτες (χθες ένας στη Χαλκίδα…) κι ορμάει με ρεσάλτο στο σουβλάκι και στο χαμηλότατο αφορολόγητο των 5.000 €! Δρόμος αντίστροφος, κοινωνικά εξοντωτικός, οι μεσοαστοί σε παρακρουσιακή κατάθλιψη, μια via dolorosa. Tα σκανδαλώδη και προκλητικά προνόμια μιας χούφτας ανθρώπων που όλοι μαζί δεν είναι περισσότεροι από 2% του ελληνικού πληθυσμού, υποχρεώνουν εμάς τους 98% να γονατίζουμε στον φρενήρη πανικό. Φυσικά ούτε ένας έλληνας ζάπλουτος δεν έκανε την κίνηση, βουβαμάρα, λες και ζουν αλλού, ή λες και δεν θα τα ξαναπάρουν πίω πάλι από εμάς όταν θα ομαλοποιηθεί οψέποτε η κατάσταση.

Προφανώς πιστεύουν οι βλάκες πως μια χρεωκοπία που έρχεται όπως ο Γιουσέιν Μπολτ, δεν τους αφορά. Αν ή μάλλον μόλις σκάσει η βόμβα, χωρίς φάρμακα, χωρίς πετρέλαιο, χωρίς συντάξεις, χωρίς μισθούς, θέλω να τους δω. Θέλω ειδικά να τους δω όταν θα γίνει το πλιάτσικο στα σούπερ μάρκετ, πώς θα σκορπάνε τις δεσμίδες τους, για ένα σαλάμι κι ένα κουλούρι. Όταν η υπηρέτριά τους  θα λιντσάρεται γυρνώντας άπρακτη όταν θα τη στέλνουν για μπέϊκον και κρουασάν, και δεν θα βρίσκει ούτε φασόλι μαυρομάτικο ούτε φιδέ Μέλισσα, ούτε ένα πάκο ζάχαρη Σερβίας.

xartografos

Advertisements
This entry was posted in ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΚΕΨΕΙΣ, Limbourg brothers. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s