263. ΠΑΥΛΟΣ, αφίσες, κορδέλες, φτερά (85)

Παύλος, Αναδρομική έκθεση 1997

Γεννημένος στα Φιλιατρά Πελλοπονήσου το 1930 ο Παύλος (Διονυσόπουλος) σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ (1949-1953) με δάσκαλο το Γ. Μόραλη. Το 1954 με υποτροφία του γαλλικού κράτους πήγε στο Παρίσι, ενώ την περίοδο 1955-1958 εργάστηκε στην Αθήνα για τη διαφήμιση και το θέατρο. Το 1958 έφυγε ξανά για το Παρίσι, όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα.  Παρόλο που οι αναζητήσεις του συγγενεύουν και συμπορεύονται με αυτές των νεορεαλιστών, των καλλιτεχνών της ποπ αρτ και της επιστροφής στην παραστατικότητα, ποτέ δεν εντάχθηκε σε κανένα απ’ αυτά τα κινήματα, παραμένοντας ένας συναρπαστικός οδηγός της μοντέρνας τέχνης του τόπου μας.

Παύλος, Κυπαρρίσσι 1991 Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης

Η εργασία του Παύλου αποτελεί μέρος των πιο σημαντικών πρωτοποριών της γενιάς του. Ως βάση της εργασίας του χρησιμοποίησε την αφίσα, με ό,τι εννοιολογικό και υλικό υπονοεί αυτή στην υφή της. Για περισσότερο από 30 χρόνια σωρρεύει χρώματα, λωρίδες, τοποθετεί όγκους επάλληλους αναδομώντας τα αντικείμενα, ιδιαίτερα χάρη στην κινητική τάση και την ένταση της φοράς των τυλιγμένων λωρίδων. Θέμα του έργου του ήταν το τρόπος της εργασίας πάνω στο πρωτότυπο υλικό.

Μέσα από τις αναδιπλώσεις του χαρτιού, αρχίζεουν να μορφοποιούνται τα πρώτα εικονιστικά μοτίβα. Καταναλωτικά αγαθά και καθημερινά αντικείμενα λουλούδια και δέντρα, αρχικά μεγεθυσμένα με διάθεση γιγαντισμού, εγκλωβίζονται μέσα σε φύλα πλεξιγκλάς, απομονώνονται από το περιβάλλον τους, αποφορτίζονται από τη χρήση, τη λειτουργία και τις ιδιότητες τους. Η εμμονή σε συγκεκριμένα θέματα, ο χειροτεχνικός χαρακτήρας με τους λεπτούς, σύνθετους και περίτεχνους συνδυασμούς του χαρτιού, η πλαστικότητα και η πλούσια χρωματικότητα που προκύπτει από το ίδιο το υλικό -ποτέ δε χρησιμοποιεί πινέλα και χρώματα- γίνονται βασικά χαρακτηριστικά της δουλειάς του.

Παύλος, Δάσος 1983, ατσαλόσυρμα, ΜΜΣΤ Θεσνίκης

Το Δάσος π.χ. (Kunstverein, ΑννόΒερο, 1972 που θα παρουσιάσει αρκετές φορές στη συνέχεια συνδυάζει τα δέντρα σε φυσικό μέγεθος από χαρτί και πλεξιγκλάς με πραγματικά παγκάκια και ήχους πουλιών, μια τεχνητή φύση που όμως υποβάλλει στο θεατή την εντύπωση ότι βρίσκεται σ’ ενσ πραγματικό δάσος. Στο ίδιο κλίμα κινούνται και τα υπόλοιπα περιβάλλοντα, ενώ το 1973 οργάνωνε ένα happening (Museum Folkwang, Essen, Γερμανία) που θα επαναλάβει και αργότερα: με ειδική κόλλα βραδείας πήξεως σχεδιάζει φιγούρες αθλητών σ’ έναν τοίχο, που τις αποκαλύπτουν οι θεατές πετώντας χρωματιστά κομφετί.

Παύλος, Φτερά, 1970, χαρτί αφίσας και πλέξιγκλας. Λες και είχε στο μυαλό του τον αρχάγγελο του Ευαγγελισμού του Φρα Αντζέλικο, τέτοιας γλύκας χρώμα είναι η εντύπωση. Όποιος δεν έχει δει αυτό το εκπληκτικό έργο, αξίζει -ίσως και μόνο γι΄αυτό- μια επίσκεψη στο ΜΜΣΤ/ ΔΕΘ για να απογειωθεί ονειρευόμενος...

Από τα Περιβάλλοντα που κατά καιρούς δημιούργησε (Κουρτίνες, Έξι κίονες, Δάσος, Σημαίες κλπ) ο θεατής αποκομίζει την αίσθηση μιας μεταφυσική εσωτερικής μοναξιάς όμοια με εκείη της Pittura Metafisica του Giorgio De Chirico και του Carlo Carra, εισερχόμενος όμως στις τρεις διαστάσεις. Η πραγματικότητα σκηνοθετείται εξ αρχής, γίνεται πίνακας που εκτυλίσσεται και συμπεριλαμβάνει την ίδια τη ζωή. Παρά το τρισδιάστατο των αναπαραστάσεών του, παρέχει αδιάκοπα την άποψή του για την ψευδαίσθηση, τη φωτοσκίαση, την προοπτική, γίνονται ενδεικτικά της ζωγραφικής καταγωγής της σκέψης του Παύλου. Η τεχνική άλλωστε του κομμένου χαρτιού στα χέρια του, απέκτησε τον τύπο μιας ready made παλέτας.

xartografos

Advertisements
This entry was posted in Παύλος. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s