253. Βολανάκης, με την καρδιά στο κύμα (77)

Μαζεύοντας τα δίχτυα 1871

Βολανάκης-The Warship Keiser

Όταν μιλάμε για τον Κωνσταντίνο Βολανάκη είναι σαν να αναζητούμε το ελληνικό αρχιπέλαγος στο σαλόνι μας. Η θάλασσα, τα πλοία και τα λιμάνια υπήρξαν από πολύ νωρίς πηγή έμπνευσής του και αποτέλεσαν αντικείμενο πλήθους έργων του. Η πρόθεση να αποδοθεί η ατμόσφαιρα του τόπου και της ώρας συνοδεύεται από τη σπουδή του σκάφους. Σημαντική είναι η επίσης η θέση της λιμενογραφίας στο έργο του Βολανάκη. Οχι μόνο πραγματεύτηκε τους γνωστούς τύπους, αλλά και εισήγαγε πλήθος παραλλαγών με τις οποίες πέτυχε τη διεύρυνση και πλήρη αξιοποίηση του θέματος.

Οι παράγοντες που συνέβαλαν στην αφθονία των σχετικών πινάκων είναι η επάνοδος του Βολανάκη από το Μόναχο στην Ελλάδα (1883), η οποία συμπίπτει με την ανάπτυξη της ναυτιλίας, την οργάνωση των ναυτικών πόλεων και λιμανιών, καθώς και η εγκατάστασή του στον Πειραιά, τόπο εντατικής μελέτης της τέχνης του.

Η έξοδος του Άρεως 1894

Ο Βολανάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 17 Μαρτίου του 1837.Οι γονείς του κατάγονταν από τη Βολάνη, ένα μικρό χωριό της περιοχής του Ρεθύμνου. Σπούδασε στο Γυμνάσιο της Σύρου, απ’ όπου αποφοίτησε το 1856. Ο σημαντικός ζωγράφος Ανδρέας Κριεζής (1813-1877), καθηγητής στο Γυμνάσιο της Ερμούπολης όπου μεταφέρθηκε η οικογένεια Βολανάκη, ξεχώρισε το ταλέντο του. Την ίδια χρονιά, με παρότρυνση των μεγαλύτερων αδελφών του, πήγε στην Τεργέστη για να δουλέψει ως λογιστής κοντά στον μεγάλο οίκο εμπορίας ζαχάρεως Αφεντούλη.

Πυρπόληση τουρκικής ναυραχίδας από Κανάρη, μία έκδοση

Ο Αφεντούλης εκτίμησε τις καλλιτεχνικές ικανότητες του νεαρού Βολανάκη από τα πάμπολλα σκαριφήματα με βάρκες, πλοία και λιμάνια που ο τελευταίος έφτιαχνε μέσα στις σελίδες των λογιστικών βιβλίων. Έτσι, αντί να απολύσει τον άτακτο λογιστή, ο Αφεντούλης ανέλαβε να τον στείλει στην Βαυαρία για να σπουδάσει ζωγραφική στη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών του Μονάχου κοντά στον Καρλ φον Πιλότυ (Karl von Piloty) το 1860. Ήδη έως το 1864  συνδέεται με τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ελληνικής παροικίας καλλιτεχνών, Νικόλαο Γύζη, Νικηφόρο Λύτρα, Γεώργιο Ιακωβίδη. Μαζί τους αλλά βεβαίως και με τον Θεόδωρο Βρυζάκη, θεωούνται οι κυριότεροι εκπρόσωποι του λαμπρού ακαδημαϊκού ρεαλισμού, της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου» που άφησε μοναδικό το στίγμα της στα ελληνικά χρονικά της Τέχνης. Ωστόσο τα ιδιαιτέρως φωτεινά έργα του — όπως π.χ. το γνωστό Πανηγύρι του Μονάχου — δείχνουν κάποιες ιμπρεσιονιστικές τάσεις.

Οι θαλασσογραφίες του κοσμούν τις επισημότερες αίθουσες της Αυστρίας και της Ελλάδας, ακόμη και του ηλεκτρικού σταθμού (μετρό) του Πειραιά, ενώ κάποιοι άλλοι πίνακές του πωλήθηκαν σε διεθνείς δημοπρασίες για εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Το Νοέμβριο του 2008 το έργο του «Η Αποβίβαση του Καραϊσκάκη στο Φάληρο» σημείωσε νέο ιστορικό ρεκόρ για τιμή ελληνικού πίνακα σε δημοπρασία, πλησιάζοντας το ποσό των 2 εκατομμυρίων ευρώ.

Η πυρπόληση της τουρκικής ναυραχίδας από τον Κανάρη, Μέτσοβο Μουσείο Αβέρωφ

Το 1883 αποφασίζει να επιστρέψει στην Αθήνα καθώς το κλίμα του Μονάχου ταλαιπωρεί τη σύζυγό του. Αποδεικνύεται ότι η επιστροφή του βλάπτει την επαγγελματική του εξέλιξη. Διορίζεται καθηγητής στο Σχολείο των Τεχνών στο Πολυτεχνείο όπου διδάσκει έως το 1903. Πέθανε το 1907, φτωχός και ξεχασμένος ενώ στην κηδεία του παρέστησαν πέντε άνθρωποι…

xartografos

Advertisements
This entry was posted in Βολανάκης Κ., ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΕΧΝΗΣ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s