212. Veronese, διακοσμητής της Γαληνοτάτης (49)

«Οι ζωγράφοι πρέπει να απολαμβάνουν την ελευθερία που απολαμβάνουν οι ποιητές και οι τρελοί» Veronese

Ο γάμος στην Κανά

Το μαρτύριο του Αγ. Αντωνίου. Επηρεασμένος από την ηρωικότητα του Τιτσιάνο, δίνει έμφαση στη λεπτομέρεια (παρατηρήστε τα δάχτυλα του γυναικείου Πειρασμού)

Ο Βερονέζε (μαζί με τους Τιτσιάνο και Τιντορέτο) εκπροσωπεί επάξια τη Βενετσιάνικη Σχολή κατά το τέλος της Αναγέννησης  16ος αιώνας. Είναι γνωστός για τις ικανότητές του να χρησιμοποιεί με μαεστρία λαμπρούς χρωματικούς τόνους και για τις πλούσιες διακοσμήσεις τόσο των τοιχογραφιών όσο και των πινάκων που φιλοτέχνησε. Τα πιο διάσημα έργα του είναι περίτεχνες απεικονίσεις σκηνών που χαρακτηρίζονται από έναν πομπώδη χρωματικά, δραματικό, και σχεδόν τελετουργικό, χαρακτήρα, με πολλά αρχιτεκτονικά στοιχεία και πλούσιο διάκοσμο. Πολλές απ΄ αυτές φτάνουν σε τιτάνιο μέγεθος και εκπλήσσουν για την συγκέντρωση, την επιμονή και την επιδεξιότητα του δασκάλου. Έγινε γνωστός διακοσμώντας την «Αίθουσα των Δέκα» στο Palazzo Ducale, το ανάκτορο των Δόγηδων στη Βενετία. Εκεί διέπρεψε, τόσο σε πίνακες όσο και σε νωπογραφίες της οροφής, όπου μέχρι τα ώριμα χρόνια του καλείται συνεχώς από το παπικό κονκλάβιο να αποτυπώσει με το χρωστήρα του εντυπωσιακές θρησκευτικές σκηνές.

Θρήνος

Η διαυγής και πολύχρωμη δουλειά του εξυμνεί τη πολυτέλεια της Γαληνότατης, μέσα από ‘να μεγαλοπρεπές και φωτεινό ιδίωμα. Τα εμφανέστερα γνωρίσματα της τέχνης του, όσον αφορά στη προσέγγιση των κοσμικών αλλά και θρησκευτικών θεμάτων, είναι η επιτυχής παρουσίαση του πλούτου της αριστοκρατίας κι η δεξιότητα στη προοπτική και στο χρώμα. Δυστυχώς, ακριβώς λόγω της υπερβολικής ελευθεριότητας στη προσέγγιση των θρησκευτικών θεμάτων, δικάστηκε από την Ιερά Εξέταση. Υποχρεώθηκε να ενταχθεί στην Αντιμεταρρύθμιση μέχρι το τέλος του.

Η Οικογένεια του Δαρείου μπροστά στον Αλέξανδρο

Η συγκλονιστική "Σταύρωση"

Γεννήθηκε το 1528 ενώ το αληθές όνομά του ήταν Πάολο Κάλιαρι. Το 1548 φιλοτεχνεί τα πρώτα εκκλησιαστικά έργα, αργότερα μεταβαίνει στη Μάντοβα και από το 1555 στεριώνει -διάσημος πια- στη Βενετία. Ασχολήθηκε με όλα τα είδη ζωγραφικής, ιδιαίτερα με μνημειακές συνθέσεις, πολυάριθμα πρόσωπα, θεατρικούς διάκοσμους μεταφέροντάς μας στην κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα της Βενετίας. Πλούσιο φως και λαμπρά χρώματα χαρακτηρίζουν τους πίνακές του, ακόμα και τους θρησκευτικούς. Στην περίοδο ωριμότητας η έκφρασή του έγινε λιτότερη. Τα τοπία του διαποτίζονται από ρομαντική μελαγχολία, στη βάση της όμως η τέχνη του παραμένει διακοσμητική.

"Έρως και Απιστία". Αλληγορία και περιπέτεια

Του άρεσε να ζωγραφίζει λαμπροντυμένους άντρες και γυναίκες σε μεγάλα διαμερίσματα στα πλαίσια των βιβλικών θεμάτων του. Παρά το έμφυτο διακοσμητικό του αίσθημα και την προτίμησή του για τα αστραφτερά χρώματα, δεν έμεινε αδιάφορος στη δραματική απεικόνιση ή την ηρωική έκφραση. Το 1575 αναλαμβάνει να φιλοτεχνήσει μερικά έργα για την οροφή του ανακτόρου των Δόγηδων και το 1587 φιλοτεχνεί το τελευταίο του έργο «Ο Άγιος Πανταλέων θεραπεύει ένα παιδί» και το 1588 πεθαίνει δοξασμένος 60 ετών στη λατρεμένη του Βενετία.

xartografos

Advertisements
This entry was posted in Veronese Paolo. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s