176. Verrocchio, ο δάσκαλος του Da Vinci (23)

Ο Άπιστος Θωμάς

Τον ταξινομούν (Andrea del Verrocchio 1435–1488) στη δεύτερη θέση μόνο κάτω από τον Donatello τον φερόμενο και ως δάσκαλό του, μεταξύ των γλυπτών της πρώιμης Αναγέννησης. Πολλά – πολλά για τη ζωή του δεν μάθαμε ποτέ, ο πατέρας κεραμιδάς κι ίσως αργότερα τελώνης. Μαθαίνει χρυσοχοΐα αλλά όταν πια μπαίνει στα βαθιά νερά της ζωγραφικής συνεργάζεται με τους Σάντρο Μποτιτσέλι  και τον Fra Filippo Lippi για τις τοιχογραφίες του καθεδρικού ναού στο Prato, μια πόλη κοντά στη Φλωρεντία. Στη διάρκεια της καριέρας του βοηθήθηκε από την τραπεζική οικογένεια των Μεδίκων, ειδικά με το θάνατο του αγαπημένου τους Donatello. Σχεδίασε κοστούμια και διακοσμητικές πανοπλίες για τα φεστιβάλ, τα πρωταθλήματα τους, και τις επίσημες δεξιώσεις τους. Μέχρι το 1480 που επισκέπτεται τη Βενετία, δεν έφυγε καθόλου από τη Φλωρεντία, κι έτσι δεν είχε πολλούς πελάτες σε άλλες πόλεις, όπου περισσότερο ταξίδευε η φήμη του παρά οι προτομές του.

Χαρακτηριστικό έργο του Andrea del Verrocchio "Η Βάπτιση"

O αριστερός άγγελος της Βαπτίσεως από το χέρι του μαθητή Leonardo Da Vinci

Το εργαστήρι του απέκτησε ιδιαίτερη αίγλη και εκεί φοίτησαν ο Perugino, τελευταίος δάσκαλος του Ραφαήλ αλλά και ο τεράστιος Leonardo da Vinci.  Σε μία αγία τράπεζα που ζωγράφισε τη Βάπτιση του Χριστού στον καθεδρικό ναό στην Πιστόια, ο αριστερός άγγελος αποδίδεται στο Leonardo. Μετά τα 1475 ο Βερόκιο αφιερώθηκε κυρίως στην γλυπτική, στην οποία εκδήλωσε μια ισχυρή προσωπική φυσιογνωμία και εφευρετική ικανότητα.

Verrocchio, Monumento equestre a Bartolomeo Colleoni, Campo Santi Giovanni e Paolo, Venezia.

Τα πιο σημαντικά έργα του Βερόκιο εκτελέστηκαν τις τελευταίες δύο δεκαετίες της ζωής του. Το 1483 του ανατίθεται από την Ενετική κυβέρνηση ένα χάλκινο αναμνηστικό άγαλμα του Bartolomeo Colleoni, ενός μισθοφόρου. Παρότι τον βρήκε ο θάνατος πριν τη στίλβωση, το έργο είναι σχεδόν μυθικό : Η κίνηση του αλόγου και το επιβλητικό βλέμμα του ιππέα, δίνει την εντύπωση ότι ο πολεμιστής είναι επικεφαλής στη μάχη. Μαζί με τον έφιππο Gattamellata της Πάδοβας από τον Donatello, οι δύο αυτοί καβαλάρηδες είναι αισθητικά οι σημαντικότεροι της Αναγέννησης, ειδικά δε για τον Βερόκιο  η σκηνοθετημένη δύναμη κι ευαισθησία, καταλήγει σ’ ένα ιδανικό κορύφωμα της γλυπτικής του καριέρας.

 Δύο μικρότερα έργα του δίνουν παλμό σε όλο τον δημιουργικό του κόσμο. Αφενός ο Δαβίδ  (Bargello, Φλωρεντία), μία ακόμη έκφραση του ίδιου θέματος από άλλη άποψη. Όπως κι ο μικρός Έρως αγκαλιά με το δελφίνι (Palazzo Vecchio της Φλωρεντίας) που με την νεωτεριστική του σπείρα, δικαιώνει τη φήμη του ως ενός από τους σημαντικότερους αναγεννησιακούς καλλιτέχνες. Μια υπέροχη πινελιά στο κόσμο του Βερόκιο μπήκε στο κενοτάφιο καρδιναλίου Forteguerri όπου βρίσκονται μερικά από το ηρεμότερα γλυπτά του. Καθόλου ασήμαντο επίσης είναι κι  ένα χάλκινο σύμπλεγμα του Χριστού και του Αγίου -άπιστου-  Θωμά στη San Michele της Φλωρεντίας, έργο με ιδιαίτερη πνευματική αίσθηση του σχεδιασμού, και την κατανόηση της συναισθηματικής φύσης του θέματος -από τα τελευταία του.  Λίγο πριν πεθάνει εγκαταστάθηκε στη Βενετία κι άνοιξε εκεί του εργαστήρι του, για να δουλεύει αφοσιωμένα το έφιππο αριστούργημά του, πέθανε όμως αφήνοντάς το ημιτελές , το 1488.

Ο Δαβίδ του Βερόκιο

xartografos

Advertisements
This entry was posted in Verrocchio Andrea, Vinci, Leonardo da. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s