172. Giovanni Bellini, ο Βενετσιάνος αρχηγός (21)

Madonna with child and two saints , 1490, Oil on wood, 58 x 107 cm Gallerie dell'Accademia, Venice

Αποκαθήλωση

Έζησε αρκετά και αδιαμφισβήτητα για δεκαετίες διετέλεσε ο λαμπρότερος πρέσβυς της βενετσιάνικης σχολής. Ατόφια και συναπτά 65 χρόνια απορροφήθηκε από δημιουργική εξέλιξη πάνω στην τέχνη της πατρίδας του, και την ανάστησε από τον συμπαθητικό επαρχιωτισμό, στην πρωτοπορία της Αναγέννησης και στον κεντρικό κορμό της ευρωπαϊκής άνθησης Ήταν οι δικοί του προσωπικοί προσανατολισμοί που έφεραν αυτό το θαυματουργό αποτέλεσμα για τη Βενετία : Φωτεινοί χρωματισμοί, διάλογος με το φυσικό κόσμο, έκδηλη ανθρωπιστική ζεστασιά. Απο κάθε άποψη, ναι, υπήρξε ο μεγαλύτερος Βενετός ζωγράφος του 15ου αιώνα.

Portrait of Teodoro of Urbino 1515 Oil on canvas, 63 x 50 cm National Gallery, London

Ο Τζοβάνι (Giovanni Bellini ) είναι γιος του Jacopo και μικρότερος αδελφός του Gentile, οι οποίοι έχουν τη δική τους μικρότερη συμβολή στην οικογενειακή υπόθεση της βενετσιάνικης ζωγραφικής. Αναδειχθηκε σχετικά γρήγορα, και μάλιστα με την επιρροή του γαμπρού του Αndrea Mantegna ο οποίος παντρεύτηκε την αδελφή του Νικολάζια, φαίνεται πως η τέχνη του αποκτά μια γλυπτικότητα, το περίγραμμα μια δύναμη. Σύντομα αποκτά το δικό του ατελιέ, κι εκεί πια η φήμη του εξαπλώνεται. Από τα χέρια του διδάχθηκαν εξαιρετικοί καλλιτέχνες δύο μάλιστα τον ξεπέρασαν και διακρίθηκαν σε οικουμενικό επίπεδο, ο Τιτσιάνο κι ο Τζιορτζιόνε.

Τηλεγραφικά αναφέρονται πως το 1459 συνεργάζεται με τον πατέρα και τον αδερφό του Τζεντίλε Μπελίνι, για να φτιάξουν ένα ναό στη Πάντοβα. Το 1479 ο Τζεντίλε πάει στη Κωνσταντινούπολη κληθείς από τον Μωάμεθ το Β για να του κάνει το πορτρέτο. Το 1498

Το Συμπόσιο των Θεών

χάνει τη γυναίκα (Τζινέβρα) και τον γιο του Αλβίζε. Το 1504 προλαβαίνει να γνωρίσει το γερμανό κολοσσό Ντύρερ, ενώ πεθαίνει ο γαμπρός του Μαντένια. Το 1497 πεθαίνει ο Τζεντίλε και την επόμενη χρονιά, αρχίζει να περιλαμβάνει στη θεματογραφία του κι έργα κοσμικού χαρακτήρα. Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του ζωγραφίζει ολόφρεσκα το «Συμπόσιο Των Θεών«, για το οποίο θρυλείται πως το φόντο του αξεπέραστου τοπίου των δέντρων στο ημίφως, ήταν επιλογή του μαθητή του Τιτσιάνο. Μετά το 1470 ο Μπελίνι διδάχθηκε από τους Φλαμανδούς ζωγράφους, και ειδικά από τις απόπειρες του Antonello da Messina, τη χρήση του λαδιού σε αντικατάσταση της τέμπερας.  Το χρώμα πια στα χέρια του απέκτησε βάθος, βρήκε την ευκαιρία και εξερεύνησε τον αέρα, τον ήλιο, τις φιγούρες, καθώς το λάδι που καθυστερούσε να στεγνώσει, επέτρεπε στους καλλιτέχνες χρονικά περιθώρια που ποτέ δεν είχαν ως τότε. Πέθανε σε απόλυτη εγρήγορση στα 84 του, ενώ  ο Ντύρερ ήδη δέκα χρόνια πριν είχε γράψει : «Είναι ο γεροντότερος όλων, όμως παραμένει ο καλύτερος ζωγράφος

xartografos

Advertisements
This entry was posted in Bellini Giovanni. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s