171. Piero della Francesca, αισθαντικός γεωμέτρης (20)

Ο Ηράκλειος σε μάχη με το Χοσρόη

Η πρώτη φορά στην ιστορία της Τέχνης που εμφανίζεται φωτιζόμενη μια νυχτερινή σκηνή από το "Όνειρο του Κωνσταντίνου"

Πέθανε 12 Οκτωβρίου 1492, ακριβώς την ίδια μέρα που ο Χριστόφορος Κολόμβος ανακάλυπτε την Αμερική. Τυχαίο; Φυσικά! Ειπώθηκε όμως πως η σύμπτωση αυτή είχε κι ένα συμβολισμό για τον πιο απόμακρο καλλιτέχνη της Αναγέννησης, αυτόν που τον ονόμασαν και Μότσαρτ της ζωγραφικής. Θεωρητικός της λογικής, της ήρεμης γεωμετρίας, λάτρης του Ευκλείδη και της Τοσκάνης, μέχρι τον 20ο αιώνα είχε ξεχαστεί, μα όταν ανακαλύφθηκε καταμετρήθηκε στους σπουδαιότερους του Κουατροτσέντο (= δέκατος πέμπτος αιώνας).

Ο Πιέρο (Piero della Fransesca 1415-1492) γεννήθηκε στο χωριουδάκι Σαν Σεπόλκρο, λίγα μόλις χιλιόμετρα από το χωριό του Μικελάντζελο, στο οπoίο πάντα επιστρέφει μέσ’ από τους πίνακές του της ελεγειακής πλαστικής των λοφοσειρών που γίνονται φόντο της εργασίας του. Ελάχιστα έργα του διασώθηκαν, όμως από εκείνα

Έξοχη όσο και εντελώς ασυνήθιστη η "Εγκυμονούσα Παναγιά"

που έμειναν θαυμάζει κανείς τις αριστουργηματικές νωπογραφίες της βασιλικής του Αγίου Φραγκίσκου στο Αρέτσο, την περίφημη «Εγκυμονούσα Παναγία» (Madonna del Parto), και βέβαια τη νωπογραφία της Ανάστασης και το Πολύπτυχο του Ελέους (Polittico della Misericordia) στο χωριό του.

Πολύπτυχο του Ελέους

Βυζαντινότροπος αναστάς Χριστός

Το 1439 ευτυχής συγκυρία τον βρίσκει στη Φλωρεντία όπου συμβαίνει η Οικουμενική Σύνοδος για την απόπειρα ένωσης των Εκκλησιών. Θέλοντας και μη εντυπωσιάζεται από την παρουσία των εκατοντάδων παρελαυνόντων αξιωματούχων, όλη σχεδόν η βυζαντινή αυλή με τις επιβλητικές ενδυματολογικές επιλογές εποχής του αυτοκράτορα Ιωάννη Η’ Παλαιολόγου. Αυτά τα θαυμαστά ρούχα και καπέλα τα εντοπίζουμε αργότερα στη νωπογραφία της Ανάστασης στο Σαν Σεπόλκρο, ενώ η γεωμετρία της μορφής του Χριστού παραπέμπει κατευθείαν στην υποβλητική ακτινοβολία ενός βυζαντινού Παντοκράτορα.

Τελετουργικός και ποιητικός, σχεδόν διανοούμενος, σχεδιάζει μορφές που αποκαλύπτονται στατικές και μεγαλοπρεπείς ως γεωμετρικά στερεά, με σφριγηλή πλαστική οντότητα μέσω της εξαίσιας φωτεινότητας των χρωμάτων, καθώς και μέσω της σαφήνειας, της χωρικής σύλληψης, και της προοπτικής σύνθεσης. Τον διέκρινε η τελειομανία και οι γεμάτες ακρίβεια ολοφώτεινες εικόνες. Τις δύο τελευταίες δεκαετίες της ζωής του ο Πιέρο έζησε στη γενέτειρά του, ασχολήθηκε με τη συγγραφή, αλλά λέγεται πως έμεινε τυφλός με αποτέλεσμα κάποιοι μειωμένης τεχνικής μαθητευόμενοί του να ολοκληρώσουν τις ημιτελείς νωπογραφίες. Τα βιβλία του ασχολήθηκαν με την προοπτική στη ζωγραφική και τις αναλογίες, ενώ με τη διαθήκη του άφησε τα πάντα  στην Εκκλησία.

Ο χορηγός του, Federico da Montefeltro, μετά της συζύγου

Advertisements
This entry was posted in Francesca, Pierro d.. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s