137. Με τις καμαριέρες, τι παθαίνουν οι άντρες ;

Απ’ τη μια ο Σβαρτζενέγκερ, πάει το διέλυσε το σπίτι του με την οικονόμο. Απ΄την άλλη ο έρμος ο Ντομινίκ, κυρίαρχος βουνών και θαλασσών, βρήκε το μάστορά του από μια ταπεινή καθαρίστρια της σουίτας του. Ξαναβγαίνει λοιπόν βουερά στον αφρό, όλο εκείνο το βαθύ ερωτηματικό με τον ερωτισμό της καμαριέρας. Γιατί διαόλο ξυπνάν τα άγρια ένστικτα των ενοίκων, φταίνει εκείνοι ή εκείνες ; Μήπως είναι η γαλλική στολή, η κοντή φούστα, τα κουμπιά στο ντεκολτέ, η άσπρη ποδιά, τα πούπουλα ξεσκονίσματος, το καπελάκι μήπως ;

Οι περισσότεροι λεφτάδες ζουν σ’ ένα κρυστάλινο αστραφτερό κόσμο των φλας, των καθωσπρέπει κουστουμιών, των καλογυαλισμένων παπουτσιών. Ινδάλματα στο χώρο τους, νταλαβέρια στα πρωτοσέλιδα, κραυγές θριάμβου στα γήπεδα, ΔΥΝΑΜΗ πυρός σε εταιρίες, σεντούκια ξέχειλα στις τράπεζες. Στον ιδιωτικό χώρο τους όμως  είναι συνηθισμένοι άνθρωποι, σαν όλους, θνητοί, με αρρώστιες, με γέλια, με πάθη. Μπλουζάκι ξέβαφο, αξυρισιές, μποξεράκι, καφές, ροχαλητό. Όσα δεν θα δει ποτέ ο κόσμος, τα μοιράζεται με την καμαριέρα του. Εκείνη ξέρει πράγματα, γίνεται μάρτυρας συνηθειών, φταρνίζεται κι αυτή μαζεύει τα μαντήλια. Όμως η ζούγκλα της κατάκτησης φαίνεται έχει ένα τελευταίο σκαλοπάτι : Την υποταγή της, το τελικό κάστρο. Αυτό που δεν του ανήκει αλλά, διάολε, είναι ο αφέντης και δαύτη η σκλάβα. Αν είναι και μαυρούλα, σχιστομάτα ή χωριατοπούλα ακόμη καλύτερα, ο εξωτισμός αποκτά επιδερμίδα πλάι του, ολομόναχοι οι δυο τους. Αν τέλος είναι ευγενική, τρυφερή, πρόσχαρη, ετοιμόλογη, ναζιάρα, τότε αρχίζουν τα επικίνδυνα!!!

Γιατρός και νοσοκόμα, πολιτικός και γραμματέας, διοικητής και τηλεφωνήτρια, δικηγόρος και ασκούμενη, είναι το ζευγάρι που κλειδώνει το δράμα της εξουσίας. Η πλάκα είναι ότι στην ανατολική ασιατική ακτή συμβαίνουν απίθανα πράγματα:  Τα Meido Kafes είναι μια καινούργια μόδα στην Ιαπωνία, που εξαπλώνεται όμως ραγδαία στον ευμαρή κόσμο. Διακοσμημένα σα νά ‘σαι στον προσωπικό σου χώρο, έρχονται οι σερβιτόρες ντυμένες καμαριέρες, προσφέρουν τα γεύματα λάγνα όπως μια ερωμένη στον εραστή της, σ’ ακουμπούν ηθελημένα, σου κάνουν μασάζ στους ώμους απρόσκλητες, όσο χαλαρώνεις ξεκουράζονται στα πόδια σου βάζοντας γάλα στον καφέ ή ελιά στο μαρτίνι …

Δεν γίνεται να κυβερνά κάποιος τον κόσμο, και να μην έχει εξουσία σ’ εκείνη που ξεπλένει το νιπτήρα απ’ τις οδοντόπαστές του, την κοπελίτσα που σηκώνει τα σώβρακα με μεγαλύτερη οικειότητα από τη γυναίκα του. Δεν είναι μια βαριεστημένη ξεσκονίστρα, μια γκρινιάρα χοντρονταντά. Άρωμα ασυνήθιστο, χειρονομίες πρωτόφαντες, καμπύλες ανεξερεύνητες, σκύβει να πάρει τις κάλτσες, μαζεύει τα κουτάλια που λίγο πριν έγλυφε. Ξέρει τ’ όνομά της, εκείνη το δικό του, ξέρει κάποια μυστικά του, τ’ ανθρώπινα, η τσαχπίνικη ιστορία θα τελειώσει χωρίς άλλες υποσχέσεις με την έξοδο απ’ το Hotel. Στην περιπέτεια έχει ex officio τον πρώτο ρόλο, ο άρχοντας κι η δούλα, ο πρωτογονισμός ξεντύνεται άγρια αληθινός. Η έννοια του υπηρετείν μετατρέπεται σε εξουσία.

Ο Νίτσε εντάξει, θα τα εξηγούσε καλύτερα, αφού στο βάθος πάντα υπάρχει η σάρκα της αμαρτίας να αναδύει ερωτοπρέπειες. Ακόμη κι από το πώς ανοίγει τις κουρτίνες να τον ξυπνήσει. Ο καφές αχνίζει, το κρουασάν μοσχοβολάει, η παγίδα καρτεράει το ολέθριο ΤΣΑΚ.

xartografos

Advertisements
This entry was posted in ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΚΕΨΕΙΣ. Bookmark the permalink.

One Response to 137. Με τις καμαριέρες, τι παθαίνουν οι άντρες ;

  1. Ο/Η θρυαλλίδα λέει:

    …καμια φορά είναι όμορφη σχέση, αληθινός έρωτας δες http://www.youtube.com/watch?v=eTNvtFo9Za8&feature=relate! Αν κ η Μέρεντιθ( ειδικευόμενη γιατρός) κ ο Ντέρεκ(γιατρός επιμελητής) είναι πρωταγωνιστές σε σήριαλ , συμβαίνει κ στην «πραγματική» ζωή! γιατί οι αληθινές σχέσεις εμπεριέχουν ή τουλάχιστον θα ήταν καλό να εμπεριέχουν φιλία, συναισθήματα(έρωτα κ αγάπης), επικοινωνία, βούληση κ όχι εξουσία…σήμερα υπάρχει δίψα για εξουσία παντού ακόμη κ στις προσωπικές σχέσεις κ είναι λυπηρό γιατί έτσι είναι καταδικασμένες σε αποτυχία!…γι΄αυτό κ οι περισσότερες σχέσεις γύρω μας είναι αποτυχημένες….κ για να αναφερθώ στα παραδείγματα του άρθρου, ποιος μπορεί να εξηγήσει μια νοσηρή προσωπικότητα όπως αυτή του Στρος Καν? ( αν αποδειχθεί τελικά ότι το έκανε) κ τι να πει κανείς για την απληστία του ανδρικού φύλου να τα έχει όλα δικά του έτσι απλά κ εγωιστικά όπως στην περίπτωση του Σβατζενεικερ, ο οποίος κορόδευε την γυναίκα του κ την οικογένεια του μπροστά στα μάτια τους για πολλά χρόνια χωρίς ίχνος ενδοιασμού, ντροπής, ενοχής. Σίγουρα θα ήταν χρήσιμη η προσέγγιση ενός ψυχαναλυτή!Αλήθεια αν ζει κανέις τον δικό του «ερωτικό » παράδεισο με τον/την αγαπημένη του γυναίκα/άνδρα τι τους θέλει τους ψευτικούς?… τελικά νομίζω πως συμφωνούμε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s