132. Μπλανς Ντιμπουά – Χάρτινο το Φεγγαράκι

Ένα ήρεμο κυριακάτικο βραδάκι, ένιωθα πάμπλουτος με τους θησαυρούς μου αγκαλιά. Νανούριζα τη θυγατέρα με τους αγγελικούς βοστρύχους, συλλογιόμουν πώς μας μεγαλώνει ο χρόνος και χάνεται μετά, αφήνοντάς μας με τη γλύκα των στιγμών, των σωρευμένων αναμνήσεων. Χάζευα από λίγο και τις ειδήσεις για την πλημμυρική συγκυρία του Μισισιπί, πέταξαν οι αθόρυβες σκέψεις στις ταινίες με αναφορές σ’ αυτόν τον ποταμό γίγαντα. Ξεπέρασα αμέσως το καυτό αστυνομικό θρίλερ Mississippi Burning με τον Τζην Χάκμαν, δεν ήμουν για τέτοια. Κόλλησα όμως στο έργο σταθμός του Τένεσι Ουίλιαμς «Λεωφορείον ο Πόθος«. Θυμήθηκα την αξεπέραστη Μελίνα να κατεβαίνει τις σκάλες και να τραγουδά «Χάρτινο το Φεγγαράκι«, πέρνοντάς μας από το χέρι σε ρομαντικές ασπρόμαυρες παλέτες. Τα μάτια της κάρβουνα αναμένα.

Το έργο (A Streetcar Named Desire) μιλά για τη Νέα Ορλεάνη του ’40. Η Μπλανς Ντιμπουά, μια γυναίκα ηδυπαθής, κλονισμένη ψυχικά, θάνατοι και πτώχευση την κάνουν ευάλωτη και βρίσκει καταφύγιο στης αδερφής της. Ο κουνιάδος της Στάνλεϊ Κοβάλσκι, ένας κομπλεξικός Πολωνός πρόσφυγας, αντιδρά με ανελέητο πόλεμο νεύρων. Ψυχολογικό ράκος η Μπλανς καταρρέει συναισθηματικά μετά από μια κολασμένη νύχτα ζωώδους ερωτικής συνεύρεσης και καταλήγει στο  ψυχιατρείο.

Μάρλον Μπράντο - Βίβιαν Λη

Ακριβώς εκατό χρόνια φέτος από τη γέννηση του Αμερικανού συγγραφέα Tennessee Williams και χρόνια εξήντα από την ταινία Λεωφορείον ο Πόθος, τη μεταφορά στο σινεμά (Ελίας Καζάν με πρώτους ρόλους στους Μάρλον Μπράντο και Βίβιαν Λη, τέσσερα παρακαλώ τα Όσκαρ) του κλασικού αυτού αριστουργήματος. Στην Ελλάδα ο δάσκαλος Κάρολος Κουν με το Θέατρο Τέχνης το ανέβασε το ’49, με τη ονειρική Μερκούρη στο ρόλο της δύστυχης Μπλανς Ντιμπουά.

Τη μουσική έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκης, κι οι στίχοι ανήκουν στο Νίκο Γκάτσο, στην πρώτη τους συνεργασία, που έκτοτε μας κληροδότησε τις απολαυστικότερες μπαλάντες στα χρονικά του ελληνικού τραγουδιού. Επίσης 100 χρόνια φέτος από τη γέννηση αυτού του αισθαντικού ποιητή και στιχουργού.

Συνέχισα το νανούρισμα και μακάριζα όλου του κόσμου τους χαλαρούς: Αναζητείται ηρεμία. Σε καταστάσεις γενικευμένου πανικού ας ψάξουμε όλοι τα αποθέματα γαλήνης, τις δεξαμενές ποίησης, τα αισιόδοξα κείμενα πίστης, τις μουσικές ημέρευσης των παθών. Η κατεστραμένη οικονομικά και ηθικά Μπλάνς Ντιμπουά έχασε το παιγνίδι της λογικής, χάθηκε στη μελαγχολία κάπου στο δάσος της κατάθλιψης, παραφρόνησε. Όχι κι εμείς, με τίποτα.

xartografos

Advertisements
This entry was posted in ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s