124. Θ.Βέγγος: Ξέρεις από βέσπα?

Όχι, δεν κατέχω από βέσπα, γνωρίζω όμως καλά πως «…όλα είναι ατμός…» κι αισθάνομαι τη δροσερή ανάγκη να αποχαιρετίσω τον πειραιώτη Θανάση Βέγγο. Τον άνθρωπο που ζητούσε αντιχασμουρικά χάπια, το σερβιτόρο, τον κουρέα, το μηχανόβιο. Τον κλεφτράκο, τον θυμόσοφο Θρασύβουλα, το φαρμακοτρίφτη, τον τσιγγούνη. Τον πολύτεκνο, το θυρωρό, τον ερημοσπίτη, τον περιπτερά. Τον Θου Βού πράκτορα, τον πατριώτη, τον αρραβωνιάρη, τον καρπαζοεισπράκτορα. Ρομαντικός, μελό, με ασύλληπτες ατάκες, να αυτοσχεδιάζει και να μας συνεπαίρνει, γκαφατζής, απρόβλεπτος, αυτοσαρκαστικός μόνιμα. Αεικίνητος και γλαφυρός, ανθρώπινα επίγειος και αγγελικά αστείος δίχως ίχνος βρισιάς ή χοντράδας.

Δεν τον είδα αυτόν το Μεγάλο Έλληνα στην Επίδαυρο ως ειρηνιστή Τρυγαίο, δεν τον χάρηκα στο σανίδι, δεν αξιώθηκα να τον αναταμώσω παρεκτός μιας φοράς που άστραψε ολοζώντανος μπρος μου. Ήταν το ’82 όταν στη συναυλία του Σαββόπουλου, στο φρέσκο τότε Ολυμπιακό Στάδιο, ο μαραθωνοδρόμος της ζωής έκανε στο ταρτάν, με απίστευτα γλυκύ τρόπο, τα τετρακόσια μέτρα της καλοσυνάτης αποθέωσης. Μια κωμική φιγούρα, η σατιρικότερη καρικατούρα των καθωσπρέπει, ο μετανάστης, ο μικροπωλητής, ο χωροφύλακας, ένας φιλότιμος καραγκιοζάκος σαν όλους μας.

Μεγαλώσαμε μαζί του, χαρούμενοι στα ασπρόμαυρα σαββατόβραδα της Telefunken TV του ’70, λουσμένοι οικογενειακώς να περιμένουμε την ελληνική ταινία, ξεκαρδισμένοι με το Θανάση που διέπρεπε στον τουρτοπόλεμο. Αγνά, αγνότερα δεν γίνονταν. Σκονισμένος, τρεχαλατζής, παλαβός, ήταν ο πατέρας μας κι ο γείτονάς μας στις ταινίες, ο θείος μας κι ο εαυτός μας εν τέλει σε μια Ελλάδα της ανοικοδόμησης. Ανοικοδόμηση αξιών, συμπεριφορών, σχέσεων, μια συγκλονιστική πτώση που βάθαινε όσο εκσυγχρονιζόμασταν, δυτικοτροπούσαμε, ερημώναμε.

Ο θάνατός του ήταν μια τυπική ληξιαρχική πράξη γραφειοκρατίας. Δεν πιστεύω να τον πάρει κανείς στα σοβαρά, τι μας νοιάζει το σαρκίο, μια αδιάφορη εικόνα το σκήνωμα, συμπτωματική, για όλους το ίδιο φινάλε θα συμβεί οψέποτε. Ο λατρεμένος καραφλός ήρωας της χαρμολύπης, μια Ιδέα μυθικών διαστάσεων, Ηθικός ως Άγιος, δεν έχει άλλη τύχη από την αθανασία.

xartografos

Advertisements
This entry was posted in ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΙ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s