123. Να πανεπιστήμια, να μάλαμα.

Στα υγρά κι αραχνιασμένα υπόγεια, κάτω από τα πανεπιστημιακά μας αμφιθέατρα, μερικά σιχαμένα τρωκτικά και η κομματική βλακεία κάνουν πάρτυ. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι ή ανέκδοτο ή ουτοπία : Αγκυλώσεις και κακοδαιμονίες. Κομματικοποίηση πέραν πάσης λογικής και υπέρογκες δαπάνες. Δεν ξέρουμε ούτε πόσοι, ούτε ποιοί φοιτούν. Καμιά 60.000 φωτισμένα ελληνόπουλα καταφεύγουν ετησίως σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Παρωχημένες πολιτικές, τραγικές δομές. Έλλειψη διαφάνειας, καρκινώματα γραφειοκρατίας. Οι φοιτητές με την πανίσχυρη ψήφο τους (40% των εκλεκτόρων!) επιλέγουν τον τρόπο διοίκησης των Α.Ε.Ι. Μέσα στην Ε.Ε., αλλά και πάνω απο Ιαπωνία Ισραήλ και βάλε, η Ελλάς παρουσιάζει στη δεκαετία 1995-2005 τη μεγαλύτερη αύξηση δαπανών, όπως και την υψηλότερη δαπάνη ανά φοιτή. Παρά ταύτα οι διδάσκοντες στενάζουν για τη φτώχεια τους και η λογοδοσία είναι ανύπαρκτη. Η αναμόρφωση της ανώτατης εκπαίδευσής μας δεν είναι πλέον διαπίστωση, είναι χρεία επιβίωσης.

Αυτά λέει λίγο ως πολύ η έκθεση σοφών που ερεύνησε τα ελληνικά ρημάδια στα πανεπιστήμιά μας και προ 25 ημέρων ανακοίνωσε το ραπόρτο. Στέρηση εργαλείων, εργαστηριών, και θεμελιώδους τεχνολογίας.  Κατέχουμε το χαμηλότερο ποσοστό αποφοίτησης. Η ανεργία μεταξύ των απόφοιτων πτυχιούχων είναι μέγα δράμα. Φυσικά, υπάρχει λένε φως στο τούνελ, αλλά θέλει δουλειά, οργάνωση, μέθοδο, προβλεπτικότητα, ενθουσιασμό, ακομματισμό, σύνδεση με την παραγωγή, εκσυγχρονισμό. Ο,τι δηλαδή μας λείπει και μας πονά, ακριβώς απ΄ ό,τι πάσχει το κορμί της ανώτατης παιδείας μας.

Όλα κατανοητά, οι ιθύνοντες θα τα ξαναπούν στα τραπέζια τους, από διαγνώσεις μπουχτίσαμε πια.  Η παραπαιδεία για να βάλουμε τους μαθητές στα ακαδημαϊκά θρανία θέλει τυφέκισμα με γκρα. Αρκεί που διατηρούμε εκείνο το σχιζοφρενικό άσυλο λες και μιλάμε για δεδομένα 16ου αιώνα, για να καταλήξουμε τρέχοντας στην άρδην εκθεμελίωση του τοπίου. Με καταργημένη την Αριστεία μεταξύ των σπουδαστών, των βοηθών, των καθηγητών, των εν δυνάμει επιστημόνων της παραγωγής, όλες οι λοιπές διαπιστώσεις έρχονται να στολίσουν αυτό το κατάντημα.

Αντίο Κάρολε Γουτεμβέργιε. Έχει και ωραίο επίθετο πανάθεμά σε

Με τα δικά μας είμαστε μαθημένοι. Επιτρέψτε μου όμως μιας και μιλάμε για πτυχία υψηλών σπουδών, να υπενθυμίσω πως ούτε στην παρφουμαρισμένη Ευρώπη όλα βαίνουν καλώς. Μας πιάνει ενίοτε κι ο πεσιμισμός, κι ο μαϊμουδισμός, και οι συνήθειες του πυροβολείν κατά ριπάς, νομίζουμε ότι από τα ιδρύματα της εσπερίας αποφοιτούν καθαγιασμένοι υπερεπιστήμονες. Δονείται όμως για τα καλά ο πανεπιστημιακός διαφωτισμός στη γηραιά ήπειρο και δη στις γερμανικές πανεπστημιουπόλεις, από ένα σκάνδαλο εν εξελίξει. Μερικοί, ουκ ολίγοι, από τους κατέχοντες τα τρανταχτά διδακτορικά αποδεικνύνται τσαρλατάνοι. Η λογοκλοπή (plagiarism) φαίνεται έγινε μαγκιά και βρήκαν άκριες οι επιτήδειοι. Τραβήξαν ολοσέλιδες αντιγραφές στις διατριβές τους και νάτα τα βαρύγδουπα «Dr», «Phd», «Master’s» πλάι στις υπογραφάρες τους. Ήδη ο Γερμανός υπουργός εξωτερικών Karl-Theodor zu Guttenberg  έχασε το οφίτσιο του  διότι βρέθηκε λογοκλόπος ολκής! Οι ερευνητές έκαναν εργαλείο το

Ούτε για τη Συλβανα πάνε καλύτερα τα πράγματα

διαδίκτυο και δεν χαρίζονται πουθενά και σε κανέναν, ιδίως σε πολιτικούς αναρριχητές. Στο στόχαστρο μπήκε ήδη η Silvana Koch-Mehrin εξέχον  μέλος των Ελεύθερων Δημοκρατών, της παράταξης που είναι στο συνασπισμό της καγκελαρίου Μέρκελ. Βδομάδες τώρα ξεσκονίζουν την κυρία και μέχρι στιγμής βρέθηκε το 1/4 της διατριβής της αντιγραμμένο (!), οπότε μάλλον θα σύρει δεύτερη το χόρο των ξεμασκαρεμένων.

Όχι πως με χαροποιεί η ξένη ευτέλεια, αλλά δεν δέχομαι να περνιούνται οι άλλοι τέλειοι, κι εμείς στα βάραθρα. Προβλήματα υπάρχουν παντού, αληταριό φυτρώνει σε κάθε σκιερή γωνία, στην παιδεία δεν πρέπει να υπάρχουν καταφύγια για βρωμιάρηδες. Είναι ένα λουτρό γνώσης που θα πρέπε να εγκαθιδρύεται ακέραιο, λαμπερό, πειστικό, εμπνευστικό. Ειδικά βέβαια εμείς, θα ήταν θεμελιώδες αν ταυτόχρονα με το νοικοκυριό αξιωνόμασταν να επανασκεφτούμε την ελληνική γλώσσα αυθεντικότερα, ελληνοπρεπέστερα, περηφανότερα. Το πανεπιστήμιο είναι καθρέφτης της κοινωνικής ρεμούλας που αρραβωνιαστήκαμε, κι ίσως αν φωτιστούμε κάπως, να διαλύσει πια αυτό το δέσιμο, αυτός  ο βρόγχος ντροπής και αναξιοσύνης να κοπεί. Με τη γλώσσα όμως, ας το ξανασκεφτούμε. Διότι, αφού φτιάξουμε το κράτος, και την οικονομία, και την υγεία, και την παιδεία, και τον πολιτισμό ως θεσμούς, μετά κάπως πρέπει να συνεννοούμαστε, όχι σε greeklish ελπίζω.

xartografos

Advertisements
This entry was posted in ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s