120. Μάνα, θα πάω στη Μελβούρνη

Με πρωτεργάτη το Σπύρο Σταμούλη ιδρύθηκε το 2007 το Ελληνικό Μουσείο στη Μελβούρνη, ένας βωμός διατήρησης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και συσπείρωσης της ομογένειας. http://www.hellenic.org.au

Φύγανε κάτι φίλοι από τη Λειβαδιά. Άφησε ο Νίκος τη δουλειά του και -τον έψησε η νύφη μας- πήραν το βρέφος τους κι έγιναν  άφανοι για Μελβούρνη, βρήκαν μια άκρη κάτι δεύτερα ξαδέλφια, και τ’ αποφάσισαν. Να πεις πως είχαν χρέη, ή αντίθετα δουλειές μεγάλες, ή τίποτα σπουδές…  Μπα, απλώς αγχώθηκαν, λεχώνα εκείνη, η εργοδότρια εταιρία του Νίκου όλο και χειρότερα, τους έπνιξε το ξημέρωμα με το μωρό στην κούνια.

Σπάραξαν στο κλάμα οι δικοί του, τα σπάσανε τα τηλέφωνα, «πες κάτι στα παιδιά». Τά ‘βαλα κάτω, είχα δεν είχα πήρα να ζυγίζω τα υπέρ και τα κατά, να δώσω μια πρέπουσα απάντηση.

Πες τώρα, ότι είσαι νέος, άφτιαχτος, άνεργος και κυρίως φοβισμένος με όσα σαρώνονται στα σπιτικά μας. Ψάχνεσαι πού να πας, να φύγεις για σωτηρία και για δημιουργία, αναζητάς καταφύγιο σε ήρεμα νερά, όσο το δυνατόν οικεία. Ούτε για ριψάσπιδες μιλάμε ούτε για λαμόγια, μια φρέσκια οικογένεια. Ο ξενιτεμός είναι διπλή ζημιά. Και το πατρικό σου σπίτι ερημώνει με τις ψυχές των δικών σου ματωμένες, κι ο τόπος στερείται από τα μπράτσα της αφθαρσίας σου. Όμως οι Έλληνες μια ζωή στα δύσκολα είμαστε μαθημένοι, η ομογένεια κι η διασπορά μεγαλούργησαν με τέτοιες αιμορραγίες.

Η Marvelous Melbourne το πιστεύετε ή όχι, είναι η τρίτη μεγαλύτερη ελληνική πόλη με 300.000 Έλληνες! Εργάζονται, οργανώνονται, γλεντάνε. Οι πρώτοι Ελληνες που πάτησαν το πόδι τους στην Αυστραλία ήταν ο Γκίκας Βούλγαρης και ο Αντώνης Μανώλης, το 1829 με τον αγγλικό στόλο.Το 1900 μετρήθηκαν χίλιοι έλληνες και σήμερα σ΄όλη την Αυστραλία ξεπερνούν τις 700.000 ψυχές! Στη Μελβούρνη μόνο πάνω από εκατό ελληνορθόδοξα σχολεία και σαράντα πέντε εκκλησιές μας. Με παλμό κι εθνική περηφάνια παρελαύνουν κάθε 25η Μαρτίου. Η κοινότητα χτίζει τώρα το νέο κτίριο της ομογένειας, μιλούν και διδάσκουν ελληνικά ασταμάτητα, ριγούν για τ’ άγια χώματα.

Δεν είναι λύση η μετανάστευση, δεν είναι όμως κι ο απαγορευμένος καρπός. Μήπως η αστυφιλία λίγα κακά μας γέννησε έτσι χοντροκέφαλη που την έκανε την πρωτεύουσα, να θρέφουμε οι 100 του 5. 000 που ζούνε στα ντουβάρια και τον κοσμοπολιτισμό ; Στα ξένα αν έχεις τα μυαλά κάτω απ τα μαλλιά σου μπορείς να κάνεις προκοπή, σπουδές προσφέρονται για τους άξιους, οι φαμίλιες στηρίζονται στα οργανωμένα συστήματα, ας μην την καταριόμαστε τόσο εύκολα την ξενιτιά. Κάποτε το καράβι έκανε 15-20 ημέρες να φθάσει στο νησί Ellis, τώρα το ίδιο βράδυ φθάνεις στο JFK. Πώς να το πω το ΟΧΙ, με τι καρδιά να δώσω το πράσινο φως ; Φίλοι και συγγενείς ταξίδεψαν, το αίμα μας τρέχει εκεί αλαργεμένο, την πότισαν πίκρα το καρβέλι.

Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο, αλλά κυρίως μετά τον Β΄πόλεμο, η ελλαδίτσα απογυμνώθηκε. Δυνάμεις πανίσχυρες, νιάτα με φλόγα, αναζήτησαν μια καλύτερη τύχη στο Βέλγιο, στη Γερμανία, στην Αυστραλία, στον Καναδά. Άγονες περιοχές του ελλαδικού βορρά, νησιά και βομβαρδισμένες φτωχοεπαρχίες έχασαν τα πιο σπινθηροβόλα μυαλά τους, τις ανθρώπινες ατμομηχανές που ασυγκράτητες άπλωσαν ρίζες αλλαχού, μίλησαν γλώσσες άλλες, σμίξαν με φυλές κίτρινες, μαύρες, κόκκινες, ορθοπόδησαν, αγκαλιάστηκαν, επιβίωσαν.

Είπα το ΝΑΙ, και μού ‘μεινε η μπουκιά στο στόμα. Εξήγησα να το δουν σα γέφυρα, μη σκιάζονται σαν σε γκρεμό. Να δουν τους δρόμους τους ανοικτούς, να δουν πως αύριο τα εγγόνια κι οι εδώ συγγενείς θα έχουν ένα παράθυρο ορθάνοιχτο στον κόσμο. Να το νιώσουν σαν ευκαιρία, σαν αρχή, σαν θάλασσα που οι Έλληνες την όργωναν απ΄του Όμηρου τα χρόνια. Στου Νίκου τα αυτιά στάλαξα τρεις μεγάλες πέτρες, να τις βάλει βαρίδι στο μυαλό του, αγκωνάρι να κρατιέται :

1. Παράτα για λίγο τον Καβάφη, εντάξει, κι εμείς διαβάσαμε αλλά δεν κάναμε έτσι. Όλους μας πιάνει κάποτε ο τρόμος για το άγνωστο, ο τρόμος του αύριο, μήπως τη χαλάσαμε τη ζωή μας παντού. Βρες τον αετό της αισιοδοξίας εκεί που πας, στημένος στα πόδια αγέρωχος, βλέμα στο μέλλον, στήθος έξω, καρδιά ατσάλι, κομένες οι μπαρούφες της κατάθλιψης.

2. Μην πας για μεγαλεία, μην νομίσεις πως θα βρεις αγελικές στράτες να σε περιμένουν, να σου χαριστούν. Μην ψάξεις να βρεις τα όσα γλυκόψυχα αφήνεις πίσω, τις τεμπελιές με τους φίλους και τις ¨πλάτες» απ΄το σπίτι. Εκεί ειν’ αλλιώς , λίγοι σε ξέρουν, λιγότεροι σε συμπονούν, οι πιο πολλοί αμίλητοι δουλεύουν. Μην το πάρεις για λαχείο, δεν είναι κλήρωση -κλήση σε έργο είναι.

3. Μην σε ρουφήξει ο νόστος. Μην πας και είσαι πίσω, μην κοιμάσαι εκεί κι ονειρεύεσαι τα εδώ. Όπως και να το κάνεις θα κλαις, από ένα πόδι σε δυο βάρκες θά ‘χεις για πάντα. Οι περισσότεροι για λίγο πήγαν, άντε ένα χρόνο ακόμη και γυρίζω, άντε ένα τέρμινο τελευταίο, κι έτσι τους βάλτωσε ο γυρισμός.

Ο Νίκος ασυγκράτητος. Η μάνα δεν μου ξαναμίλησε…

Advertisements
This entry was posted in ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ, ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΚΕΨΕΙΣ. Bookmark the permalink.

4 Responses to 120. Μάνα, θα πάω στη Μελβούρνη

  1. Ο/Η Charlie Patseas λέει:

    Got Pope, Need no Bart. The Holy Father gone to Turkey to redeem and consecrate the Greeks, so don’t need no more soviet temples. Don’t need no gyro blimpie Bart when got a regular Pope without the diner attitude. My pop kept hitting momma with a skillet on the head. Friends ended up in the hospital after their pop beat them. Pops got drunk and ruined my first car. Killed two cats and a dog, thrown out the window. Neighbor drowned the canaries in ouzo, lit, ate them. Ma overdid whip so she could give less pie. All our stuff came pilfered, with logos. Greeks overcook all meat so no one knows is bad. Another banned tenants flushing toilet paper. Waiters inpune sanitation because «dirty is natural and healthy.» Priests just answered «behave, respect, tradition!» Now priest comes «no intercommunion!» Where was he when we needed him to protect us from our crazy parents? Don’t sell me «educated Greeks» because we know all them Trojan Horse cheated on the exams. Besides it’s just TV repair school. Remember all those jailed old disco Greeks, tax cheats to «protest» Jerome Ford stopping the Trojan Horse in Chyprious? We can’t get good jobs because no one trusts Greeks, because of Trojan Horse. They always faked reading Greek. That’s why we borrowed regular Catholic books instead of read Greek. Sure, we sacrifice to Greek myths three times a year to please yiayia, and she’s nun the wiser when we go to regular Catholic Mass on Sundays when she bummed from bouzaki dances. Ain’t need no more Bart, just the regular Pope. That’s why we all married regular Catholic when we grew up. So they can trust us.

  2. Ο/Η αναστασια λέει:

    εξαρτάται από πια μεριά ή γωνία βλέπεις το θέμα, ή το βιώνεις..για μένα, εξαιρετικό το κείμενο..φιλιά από Μελβούρνη.!

    • Ο/Η pigpanther λέει:

      γεια σου αναστασία, το κείμενο σου το αφιερώνω,αφού στην ετοίμαζα από μέρες την ψιλοέκπληξη. Διακινδύνεψα βέβαια να γελοιοποιηθώ διότι α) δεν έχω κάνει μετανάστης, ξέρω μάλιστα πόσο ιδιαίτερος και ανερμήνευτος είναι ο ψυχισμός της ξενιτιάς κα β) διότι δεν έχω ιδέα τι εστί Μελβούρνη : άρωμα-χρώμα-αύρα. Ελπίζω να έφτασα στο λιγότερο χάλια αποτέλεσμα. Ίσως αξιωθώ κάποτε

  3. Ο/Η αναστασια λέει:

    Δύσκολο πράγμα η ξενιτιά, όμως το νομισμα έχει παντα δυο όψεις οπως ακριβώς το έθεσες….σ’ευχαριστώ που με έχεις στο νου σου..όσο για την Μελβούρνη έχει κάτι απο άρωμα Ελλάδας, τα χρώματα του ουράνιου τόξου, κ τη θετική αύρα της σιγουριάς ότι όλα θα πάνε κατ’ευχήν στο τέλος….αξίζει να την επισκεφτείς….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s