105. Φλωρίδης, Σακκάς… Άντε παιδιά, να μαζευόμαστε σιγά σιγά

Πιάνοντας τα πράγματα από την αρχή, η θεά Μήτις ήταν η πιο πρωτόγονη φατσούλα Δικαίου, πρέσβευε την αναγκαία πονηριά με την οποία ο αδύνατος θα γλύτωνε από τον κυνηγό του. Ο γάμος της με το Δία δεν την ωφέλησε και πολύ, αφού γκαστρωμένη ακόμη στην Αθηνά, ο πρώτος Ολύμπιος την έφαγε τη Μήτιδα, να ‘ναι καλά ο Ήφαιστος το ξεγέννησαν κάπως το παιδί.  Μετά ο χήρος Ζεύς, νορμάλ πράγματα, παντρεύτηκε τη Θέμιδα κι έτσι το Δίκαιο πήρε σάρκα και θεσμό. Με τέτοιο backround, τι να γυρέψουμε εμείς σήμερα απ’ τη θεότυφλη θεά..;

Κουσούρια κουβαλάμε όλοι, -αφήστε άπαντες τις πέτρες κάτω, θα χτυπήσει κανείς! Μέσα Μαρτίου λέει, έκαναν Γ.Σ. οι διοικητικοί δικαστές και -άκουσον άκουσον- διακήρυξαν πως δεν θα δεχθούν μείωση του μισθού τους. Σωπάτε καλέ! Εσείς οι τηρητές των νόμων, εσείς που σε περίοδο άγριας λιτότητας αποφασίσατε να λάβετε αναδρομικά, σείς με προνόμια ιερατείου, τι λόγια ειν΄τούτα ; Ζηλέψατε τα  προσόντα ενός φτυσμένου δημοσιοϋπαλλήλου, και τη γυρίζετε την πλάκα αλλιώς, όπως βολεύει ; Στην έδρα όμως, τα υποπόδια σας, ο σερνάμενος λαός, να πάθει αυχενικό αν σηκώσει το βλέμα στους μικρούς θεούς. Σεις που απολαύσατε μέχρι οργασμού τα βουλευτικά χάδια, συμβάλατε μια χαρά στον απόλυτο δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Τις θωπείες τις στέρξατε, εκείνων των 300 που συνδέουν με το μισθούλη σας  τις δικές τους εκτρωματικές αποζημιώσεις

Σε καμία έρημο όμως δεν λείπει η όαση. Να που μερικοί λειτουργοί δείχνουν πως δεν χάθηκε η ελπίδα, κάπου ανάμεσα στους στοιβαγμένους κώδικες υπάρχει χαραμάδα λογικής, και πρόσωπο ανθρώπινο. Ο Βασίλης Φλωρίδης είναι (εκτός από αδελφός του πρώην υπουργού) Εισαγγελέας Εφετών στη Θεσσαλονίκη, δυο σκαλιά δηλαδή πριν την αγία κορυφή των ύπατων αξιωμάτων με τα καπέλα και τα γουνάκια.

«…Ο κομματισμός απογοητεύει όλα τα υγιή στρώματα της χώρας ιδίως της νεολαίας μας, αφού οι κάθε φορά » κομματικά προσκείμενοι» έχουν περισσότερες ευκαιρίες για εξέλιξη. Εκτρέφει την αναξιοκρατία, τη διαφθορά, την αλαζονεία και γενικά αποδυναμώνει την ισχύ του κράτους. Μειώνει τον έλεγχο στους θεσμούς. Δεν είναι δυνατόν κάθε φορά που αλλάζει κυβέρνηση να αλλάζει συλλήβδην όλη η στελέχωση του κρατικού μηχανισμού.

Τι εξυπηρετεί δηλαδή να αλλάζουν σε κάθε αλλαγή κυβέρνησης ακόμη και οι διευθυντές των τελωνείων ; Και δεν μπορεί κάθε αλλαγή κυβέρνησης να συνεπάγεται ταυτόχρονα και τη δημιουργία μιας στρατιάς ανέργων κομματικών προέδρων οργανισμών, διευθυντών, συμβούλων, ειδικών συμβούλων κλπ που καραδοκούν να επανακαταλάβουν τα πόστα τους στην επόμενη αλλαγή κυβέρνησης..»

Πέστα χρυσόστομε. Τα αυτονόητα μεν, αλλά πείτε τα επιτέλους. Να τ΄ακούσουμε κι εμείς, η λαϊκάντζα που μουτζωνόμαστε στα καφενεία και τα ακροατήρια. Δεν είναι ο μόνος βέβαια, αλλά είναι τόσο μόνος που μοιάζει (αλίμονο) γραφικός.

Ο (πρώην πια) Εισαγγελέας Πρωτοδικών Iωάννης Σακκάς είχε βασανιστεί ο χριστιανός και με την υπόθεση της Κούνεβα. Εκείνης της καθαρίστριας που «άγνωστοι» της έριξαν βιτριόλι καταπρόσωπα όταν συνδικαλίστηκε αξιώνοντας ευπρέπεια στη δουλειά της. Αποτέλεσμα μηδέν, φυσικά. Πριν μερικές βδομάδες τα βρόντηξε χάμου, και γλύτωσε από τις έδρες, παραιτήθηκε, πάνε και τα θέσφατα, στο διάολο και οι αυθεντίες.

«….Με την παραίτησή μου εκφράζω τη διαμαρτυρία μου για όλα όσα συμβαίνουν στον τόπο. Η εκτελεστική εξουσία (η κάθε κυβέρνηση σε απλά ελληνικά) φρόντισε με κυκεώνες νόμων να μην μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη.

Δεν ανέχομαι να υπηρετώ την ποινική δικαιοσύνη διώκωντας το έγκλημα, και τα πολτικά εγκλήματα, τα κακουργήματα να συγκαλύπτονται. Η Βουλή λες και είναι όργανο ατιμωρησίας να επιτρέπει τις αναρίθμητες παραγραφές…»

Κοίτα να δεις… Δεν τους ζητάμε πολλά, δεν τους παίρνει όλους η μπάλα, δεν γίναμε ξαφνικά οι από κάτω άγγελοι κι εκείνοι οι από πάνω ζόμπι. Ευσυνειδησία, προκοπή και πνεύμα να δώσουν στα απρόμαυρα γράμματα. Κόντρα στο ρέμα τελικά κάποιοι βλέπουν ότι υπάρχει κι εκεί ζωή. Ζωή περήφανη, τίμια, οι νύχτες ξημερώνουν γλυκύτερες, το κεφάλι στο προσκέφαλο δεν τυραννιέται άγρυπνο. Άλλος κανείς..;

xartografos

Advertisements
This entry was posted in ΝΟΜΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ. Bookmark the permalink.

One Response to 105. Φλωρίδης, Σακκάς… Άντε παιδιά, να μαζευόμαστε σιγά σιγά

  1. Να σημειώσω εδώ ότι είναι άλλο να είσαι ενσυνείδητος και να παραιτείσαι και άλλο να είσαι αγωνιστής και να διεκδικείς.
    Και χωρίς να ξέρω καλά τις υποθέσεις των δύο προαναφερθέντων, κάνω το απλοικό ερώτημα: αγωνίστηκαν επαρκώς για να επιβάλλουν το δίκαιο; Ή βρήκαν λίγα εμπόδια και σταμάτησαν;
    Μήπως θα πρέπει σιγά-σιγά να αφήσσουμε τις παραιτήσεις και να αρχίσουμε τον αγώνα μέχρις εσχάτων;
    Αν και δε θεωρώ ότι επιβάλλεται να επαινούμε όσους πράττουν το αυτονόητο στη δουλειά τους, εντούτοις λόγω της απίστευτης βρώμας που έχει κατακλύσει και τη χώρα μας σε όλους τους τομείς, μπορώ να πω ότι τουλάχιστον χαίρομαι που υπάρχουν ακόμη ανώτεροι κρατικοί λειτουργοί με συνείδηση καθήκοντος. Ακόμη κι αν δεν έχουν τα άντερα να το φέρουν εις πέρας.

    Την καλημέρα μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s