92. Ισπανικός πανικός

Τα πράγματα στον ευρωπαϊκό νότο πηγαίνουν από το κακό στο τρισχειρότερο. Κι αν τολμήσεις να σηκώσεις κεφάλι, να δεις τον καθρεφτισμό του στη Μεσόγειο, απέναντι στις αφρικανικές ακτές, εκεί πια είναι να αγανακτείς για το χθές, να απορείς για το σήμερα και να στοιχηματίζεις ματαίως για το αύριο. Δεν κοιτώ απέναντι. Μένω στην πατρίδα της Ισαβέλλας και του Ινιέστα.

Ο περιορισμός των γεννήσεων σε συνδυασμό με τις κοντόθωρες πολιτικές για τον οικογενειακό προγραμματισμό, κατέδειξαν ενετελώς απογητευτικά αποτελέσματα από τους δημογράφους : Οι σπανιόλες μάνες είναι απίθανο να έχουν καταφέρει να τεκνοποιήσουν αρκετά παιδιά, τόσα δηλαδή όσα θα χρειάζονταν για να επιβιώσει το σύστημα συντάξεων! Η ατεκνία οδηγεί σε γενικευμένο πανικό. Ποιος θα εργάζεται τις προσεχείς δεκαετίες για πληρώνονται οι συντάξεις των ηλικιωμένων ;

Αμέσως μετά την περίοδο των φαλαγγιτών του δικτάτορα Φράνκο που παρά τις φασιστικές του χαιρετούρες επιδοτούσε γενναία τις εγκυμονούσες, η χαρά της δημοκρατίας έφερε  και μια πνιγερή βύθιση των ποσοστών των γεννήσεων. Ένα ποσοστό που σήμερα καταποντίζεται στο 1,4  ανά γόνιμη γυναίκα, το χαμηλότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Με ευθύνη και της (πάντα πολιτικώς παρούσας) ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας οι διαδηλώσεις κατά των εκτρώσεων απέτυχαν, όπως λιγόστεψαν και οι εθνικές οικονομικές στηρίξεις στην κυοφορούσα εργαζόμενη.

Ταυτόχρονα οι μετρήσεις περί οικογενειακού προγραμματισμού κατέδειξαν σημαντικά στοιχεία που δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα όταν αναφέρονται στις σφιχτά δεμένες οικογένειες των Ιβήρων: ΄

  • Οι υπερήλικες σε ποσοστό μόλις 10%, διαβιούν μονάχοι τους.
  • Τα προδόκιμα έτη ζωής για τις γυναίκες είναι 82,2 και για τους άντρες 77,8.
  • Η ηλικία συνταξιοδότησης παρατάθηκε από τα 65 στα 67.
  • Έφθασε πια το 1 στα 7 παιδιά να ζουν σε μονογονεϊκες οικογένειες.
  • Η ανεργία έσπασε κάθε ρεκόρ, 20,3% (!) του ενεργού πληθυσμού ωθώντας τα ταμεία βαθύτερα στο έλειμμα, και το σύστημα σε προσύνδρομα κατάρρευσης.
  • Η «Γενιά των Δεν – Δεν» όπως αποκαλείται (Δεν σπουδάζουν – Δεν εκπαιδεύονται σε κάποια τέχνη) αγγίζει το 15% σε ηλικίες κάτων 29.
  • Στα όρια της φτώχειας υπολογίζονται το 20% των πολιτών της Ισπανίας.

Madonna del Pilar, εορτάζει την 12η Οκτωβρίου, η Παναγία στην κορυφή μίας στήλης που την μεταφέρουν άγγελοι.

Τα σήμαντρα στον καθεδρικό της Παναγίας της Στήλης (Madonna del Pilar) στη Σαραγόσα, προστάτιδας όλης της χώρας, φυσιολογικά θα έπρεπε να ηχούν κιόλας. Αυτά δεν είναι καθόλου επιπόλαια δεδομένα, πολύ δε περισσότερο δεν είναι καθόλου πρόωρα για να αναβάλλονται οι καυτές αποφάσεις. Οι αριθμοί πλησιάζουν την δραματικότητα για τα 47 εκατ. των Ισπανών. Είναι ένα έργο που θα πρέπει γοργά να αναμένουμε και στη γειτονιά μας -soon, in a theater near you… Αγνοώ ωστόσο, πόσο οργανωμένοι θα μπορούσαμε να αποδειχθούμε εμείς οι «ελλαδίτες μέτοικοι» μπρος σε τέτοιες τραγωδίες επιπέδου «Αποκάλυψης». Τα έθνη γερνούν, τα ταμεία πρόνοιας συνθλίβονται, τα κοινωνικά κράτη εξαχνώνται, οι συνοχές είναι ευθέως ανάλογες με τις αντοχές των λαών.

Σήμερα οι Ισπανοί. Αύριο ?

xartografos

Advertisements
This entry was posted in ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s