88. Χίλια ένα βιβλία που πρέπει να διαβάσεις πριν πεθάνεις

Χαζεύοντας στους διαδικτυακούς ωκεανούς ένα σαββατιάτικο μεσημέρι, έπεσα πάνω σε μία πικάντικη ιστοσελίδα με μερικά πράγματα που θα πρέπει λέει, πριν τα τεντώσουμε, να έχουμε κάνει. Ποιες ταινίες να δούμε, ποια μουσικά έργα να ακούσουμε, ποια ζωγραφικά αριστουργήματα να ατενίσουμε και οπωσδήποτε ποια βιβλία να διαβάσουμε για να ξανοίξει λίγο ο μουχλιάρης ψυχικός μας ορίζοντας.

Φυσικά ανέκαθεν μια τέτοια λίστα ήταν εντελώς υποκειμενική. Έχουν γίνει -ειδικά στην αλλαγή της χιλιετίας- διάφορες ανάλογες σφυγμομετρήσεις ώστε να ταξινομηθούν κάπως οι προτιμήσεις του κοινού. Διότι, μετά τις αυθεντίες των «ειδικών», τις φιλοσοφικές σχολές, και τα ρεύματα των επιστημόνων, η καθαρή αξία βρίσκεται στο αντίκρυσμα των έργων από τους θεατές. Η γνώμη των αναγνωστών είναι το τελικό αντικείμενο των βιβλίων, εκεί η εξαργύρωση της όποιας αληθούς συνομιλίας με το συγγραφέα παίρνει σάρκα και οστά.

Όταν είδα πως η λίστα ξεκινά με το «100 χρόνια μοναξιάς» του Μάρκες και κλείνει με το «Αλέξης Ζορμπάς» του Καζαντζάκη, ένιωσα έναν ταπεινόφρονα εγωισμό που κάποτε ξεφύλισσσα αυτές τις σελίδες, δεν ξέρω όμως αν μου έμεινε πραγματικά τίποτε τόσο επιφανειακός που αυτοχαρακτηρίζομαι. Στη συνέχεια όμως, τα προσωπικά μου γαργαλητά  μετριάστηκαν, αφού μου λείπουν καμιά 980αριά για να συμπληρώσω τα 1001 διαβάσματα πριν πεθάνω…! Πάντως δεν θα χάσετε τίποτε αν ανατρέξετε στο συγκεκριμένο site,   http://1001beforeyoudie.com/ αντίθετα θα το διασκεδάσετε αρκετά.

Η χανιώτισσα αρχαιολόγος Μάρω Δούκα είναι ένα σύγχρονος θησαυρός μας. Από το 1969 μας ταξιδεύει, πολυμεταφρασμένη, και πολυβραβευμένη.

Μέσα και το «Ζ» τουΒασιλικού,  «Πόλεμος και Ειρήνη» του Τολστόι, «Οδυσσέας» του Τζόυς,  «Η Δίκη» του Κάφκα, οι «Τρεις Σωματοφύλακες» του Δουμά, «Το Τρίτο Στεφάνι» του Ταχτσή, «Το μαγικό βουνό» του Μαν, «Ο Ηλίθιος» του Ντοστογιέφσκυ, «Η μητέρα του σκύλου» του Μάτεσι, «120 ημέρες στα Σόδομα» του Μαρκήσιου ντε Σαντ, «Ρεβέκκα» της Δάφνης ντε Μωριέ, «Οι Άθλιοι» του Ουγκώ, «Αρχαία σκουριά» της Μάρως Δούκα, «Η φάρμα των ζώων» του Όργουελ,»Αστραδενή» της Ευγενίας Φακίνου, «Αποχαιρετισμός στα όπλα» του Χέμινγουει,  και πολλά πολλά πολλά άλλα.

Λείπουν και δεκάδες κλασσικά, εμπνευσμένα αριστουργήματα που δεν μπορεί να απουσιάζουν από κανένα συγγραφικό πάνθεον, αλλά είπαμε, η συνομιλία του κάθε συγγραφέα με το κοινό είναι μια εντελώς υποκειμενική σχέση, ανεξερεύνητη.

xartografos

Advertisements
This entry was posted in d. Θ Η Σ Α Υ Ρ Ο Ι σκόρπιοι. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s