76. Τα αρχαιότερα ανέκδοτα

Μνημείο αφιερωμένο στη Μάσκα της Κωμωδίας, πλατεία Εθνικού Θεάτρου στη Βουδαπέστη

Δημοσίευσε μαθαίνουμε το αγγλικό Πανεπιστήμιο του Γούλβερχάμπτον (University of Wolverhampton –UK) τα αρχαιότερα ευρεθέντα ανέκδοτα μετά από μακρά έρευνα των ιστορικών πηγών. Το παλαιότατο καταγεγραμμένο αστειάκι καταγράφεται στην εποχή του 1900 π.Χ. στο λαό των Σουμερίων (σημερινό δυτικό Ιράκ) : “Να και κάτι που ουδέποτε συνέβη από αμνημονεύτων χρόνων : Μια νέα ποτέ δεν αερίζεται στην αγκαλιά του άνδρα της”.

Τα ανέκδοτα έχουν αλλάξει στην πορεία των αιώνων και ανταποκρίνονται πάντα στο πόσο πνευματώδης είναι ένας λαός στη χρονική συγκυρία. Συνηθέστερη διαχρονικά είναι η μορφή ερωταπόκρισης: “-Πώς διασκεδάζεις έναν βαριεστημένο Φαραώ  ;Bάζεις σε μια βάρκα κοπέλες ντυμένες μόνο με διχτυωτά, και τον ξεσηκώνεις να πάει για ψάρεμα .” Αυτό ήταν το δεύτερο παλαιότερο ανέκδοτο που χρονολογήθηκε το 1600 π.Χ.  Φυσικά τις περισσότερες φορές πραγματεύονται ταμπού, αινίγματα, πολιτική σάτιρα, ειρωνεία και οπωδήποτε σεξουαλικά υπονοούμενα. Το παλαιότερο βρετανικό ανέκδοτο ανάγεται στο 10ο αιώνα. “Τι είναι αυτό που κρέμεται στους μηρούς ενός άνδρα, και αποζητά να μπει σε μια τρύπα, στην οποία έχει μπει και ξαναμπεί? -Το κλειδί!

Κρυάδες. Μαγκιές, εξυπνακισμοί, λογοπαίγνια που χάνονται στης ημέρας τις δυσκολίες, αλλά μην ξεχνάμε πως στις ομηγύρεις τις πιο πολλές φορές γελάμε με εκείνον που καθυστέρησε να καταλάβει το αστείο του πράγματος. Οι πολιτισμοί εξάλλου συγκρινόμενοι, σπάνια αντιλαμβάνονται το χιούμορ άλλων. Μην πάτε μακριά, κι εμείς σήμερα δύσκολα θα γελάσουμε με τους αστεϊσμούς των δικών μας προγόνων. Ευτυχώς σώζει την παρτίδα κυρίως εκείνος ο παλαβός ο Αριστοφάνης με τις αλήθειες του που αθυρόστομα ισχύουν αναλοίωτες στο διηνεκές.

Η Λυσιστράστη του Αριστοφάνη, προτείνει το εμπάργκο στον έρωτα ως μέσον λήξης των πολέμων

* Ένας φλύαρος κουρέας ρώτησε τον Αρχέλαο, βασιλιά της Μακεδονίας: «Πώς θέλεις να σε κουρέψω;» Κι ο Αρχέλαος: «Σιωπηλός!»

* Ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος ρώτησε : «Γιατί οι φιλόσοφοι επισκέπτονται τα σπίτια των πλουσίων, ενώ οι πλούσιοι δεν πηγαίνουν στα σπίτια των φιλοσόφων;».Η απάντηση: «Γιατί οι φιλόσοφοι ξέρουν τι τους λείπει, ενώ οι πλούσιοι δεν ξέρουν».

* Ένας πατέρας ζήτησε από τον Αρίστιππο να διδάξει τον γιο του. Ο φιλόσοφος ζήτησε αμοιβή 500 δραχμές. Ο πατέρας θεώρησε υπερβολικό το ποσό. «Με τόσα χρήματα», είπε, «θα μπορούσα να αγοράσω ένα ζώο». «Αγόρασε», είπε ο Αρίστιππος, «κι έτσι θα έχεις δύο».

Το καλό ανέκδοτο είναι θέμα διάθεσης, στιγμής, παρέας, και πάντα σημαντικό ρόλο παίζει ο τρόπος -ακόμη κι η φάτσα- εκείνου που τα διηγείται. Μετά το τσίπουρο τις προάλλες ο πλακατζής της συντροφιάς μας ρώτησε σοβαρά “Πώς λεγόταν ρε λεβέντες ο παππούς του Tαρζάν ?” Εμείς μισολιώμα μισοπιώμα ξεκινήσαμε να χαχανίζουμε μπερδεμένοι στη μετάφραση, κι ως σήμερα ακόμη μάταια θα ψάχναμε. Μας κοίταξε σοβαρά κι έδωσε τη λύση: “-Ταρζάν φυσικά”.

xartografos

Advertisements
This entry was posted in ΕΠΙΚΑΙΡΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s