62. Ψόφια ψάρια παντού

Οι εκλογές στο βυθό τελείωσαν. Άλαλη η κοινωνία σπαρταράει χωρίς οξυγόνο, ψάρια μιλιούνια όξω απ΄ τα νερά, αλλά οι Σφυροκέφαλοι στον κόσμο τους… Οι καλλιεργημένοι Καρχαρίες απέτυχαν, η χαριτωμένη παράταξη της Σμέρνας χειρίζεται τα κοράλλια, κι η ζωή συνεχίζεται βουβά εκκωφαντική. Παγερή η άμπωτη, αχόρταγα τα κήτη τσακίζουν ό,τι κινείται, θλιμμένα τα μικρόψαρα χωρίς δράμι πλαγκτόν βυθίζονται στην απελπισία. Παρήγγειλαν και στις σουπιές μερικά βαρέλια μελάνι, αλλιώς λέει ο Δήμος δεν τηρεί τα υπεσχημένα του, πού φτάσαμε!

Αφού δεν τα είχαμε τα προσόντα, τι τα θέλαμε τα κολυμβητήρια και τις υπερβολές, τις απαλλοτριώσεις και τα σταυροδρόμια ; Είμασταν εμείς για χέλια σχολικούς τροχονόμους, καραβίδες φύλακες σχολείων, λέοντες μεταφορείς μαθητών ; Αυτά είναι για ανοικτά πελάγη με οργανωμένες θάλασσες, όχι για γυφτοπλάζ σαν τις δικές μας, με τα υπόγεια ρεύματα να μας σέρνουν μια στις ξέρες και μια στις Όρκες.

Το κακό είναι πως αν είχαν λίγο τσίπα, είτε οι εκλεγμένοι πιγκουΐνοι είτε οι ψοφοδεείς μέδουσες, θα έπρεπε τίμια να φέρουν τα πάνω κάτω, κι όχι να θολώνουν τα νερά με τις πιτσικουλιές τους. Τα στάδια δεν έχουν θέρμανση κι οι αθλητές ξυλιάζουν όπως στα κρυσταλλιασμένα ύδατα της Αρκτικής. Οι υπάλληλοι δεν έχουν πληρωθεί, κι ο ένας αντιδήμαρχος δίνει στον άλλο νερό να ξεπλένουν τα πτερύγια τους. Οι κατασχέσεις ύφαλοι θεριά, τα σκυλόψαρα παν κι έρχονται, αλλά κανενός δεν ιδρώνει η κεραία, η μόλυνση ως φαίνεται τους έχει μεταλλάξει. Στη θέση τους θα είχα πάει να πνιγώ. Ντροπή δεν έχουν ντιπ ; να βγάλουν τις αλήθειες στον αφρό επιτέλους, να στείλουν στη ψαροταβέρνα κάθε κατεργάρη, κι οι ίδιοι να μουλώξουν με τα οχταπόδια και τα οχτωμάσελα στα κιβούρια τους άμποτε. Να παραιτηθούν τα μαλάκια, να παραιτηθούν.

Τρέχουν τα δάνεια, και τα καβούρια ετοιμάζονται να δαγκώσουν σίδερα. Οι ακτές ξεβράζουν δαγκωμένους συνδημότες απ΄ τα πιράνχας, κι οι δημοτικές αρχές καρναβαλίζονται με τις βουλιαγμένες επιχειρήσεις. Ένα τεράστιο καταδικαστικό δίχτυ απραγίας απλώνεται πάνω από κάθε Δήμο, αλλά δεν απέμεινε ούτε ένας ικανός ξιφίας να σκίσει το πλέγμα της αφροσύνης, να χτυπήσει με δύναμη το ρύγχος στο κύμα και να σταθεί στο πλευρό των κοπαδιών που γίνονται γερμανοτροφή σε κονσέρβες. Στον πληθυσμό δεν έχει μείνει ούτε λέπι, κι αυτοί στέλνουν τους αστερίες της δημοτικής αστυνομίας να κοπανάνε πρόστιμα.

Οι Δήμοι από μικρές λιμνοθάλασσες έγιναν μια απέραντη Νεκρή Θάλασσα. Το αχανές των νερών και τα ανυπολόγιστα βάθη με τα μυθικά τέρατα δεν ήταν για εμάς. Ούτε ο Συμπαραστάτης θα σώσει την κατάσταση, αφού οι γόνοι της εξουσίας πέσανε στην κομματική φουρτούνα και τα κάνανε πέλαγος. Τσιμπήσαμε όλα τα δολώματα και τώρα δεν μας σώζει τίποτε απ΄ του ψαρά το τηγάνι όπου το λάδι καυτό ήδη τσιτσιρίζει.

xartografos

Advertisements
This entry was posted in ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΚΕΨΕΙΣ. Bookmark the permalink.

5 Responses to 62. Ψόφια ψάρια παντού

  1. Ο/Η O aplos Politis λέει:

    Αρκετά διαβάσαμε, αρκετά περιμέναμε, αρκετά γυρίσαμε το βλέμμα μας αλλού όταν βιάζαν τις γυναίκες και αδελφές μας. Αρκετά ανεχτήκαμε τους «ικανούς», τους «νέους με όρεξη», τους «αποφασισμένους να κάνουν την αλλαγή». Αρκετά μείναμε ίδιοι και απαθής σχολιάζοντας τις συνταγές του Masterchef και του κάθε πικραμένου celebrity wannabe. Ήρθε η ώρα να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας, εμείς οι ανίκανοι, οι ανόρεκτοι και αναποφάσιστοι! Μια μέρα, όχι μακρινή, όλοι θα κληθούμε να σηκωθούμε από την Sato πολυθρόνα μας (την οποία ακόμα χρωστάμε) και να βγούμε στο δρόμο. Να φωνάξουμε, να διαμαρτυρηθούμε και γιατί όχι…. να σπάσουμε ότι βρούμε μπροστά μας!

    • Ο/Η pigpanther λέει:

      Μεχρι πριν τις 6 τελευταίες λέξεις συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ. Όμως η βία που θα βγει από το απελευθερωμένο τζίνι δεν μπορεί να φέρει τίποτε καλό. Μην αυταπατώμαστε και μπούμε στην παγίδα της καταστροφής. Παραγωγή και δημιουργία είναι νομίζω οι επιλογές μας, όχι τυφλό μένος που όσο κι αν έχει δίκαιες βάσεις, πάλι περιουσίες μας θα θυσιάσει. Με στρατηγικό νου κερδίθηκαν οι μάχες της Ιστορίας όχι με γιουρούσια οργής

  2. Ο/Η θρυαλλίδα λέει:

    …η εφαρμογή του νόμου «Καλλικράτης» , δεν είναι μια εύκολη ιστορία κ παρόλο που με βρίσκει σύμφωνη η γλαφυρή περιγραφή της νεοελληνικής πραγματικότητας του άρθρου, δίνω παράταση χρόνου στους έστω κ λίγους που δουλεύουν στους Δήμους κ μοχθούν να στήσουν τα θεμέλια για κάτι διαφορετικό. Με λύπη διαπιστώνω πως για ακόμη μια φορά τα αυτονόητα σε αυτήν την χώρα δεν είναι αυτονόητα, δηλαδή είναι αυτονόητο οι υπηρεσίες των Δήμων να υπάρχουν για να εξυπηρετούν τους πολίτες και είναι αυτονόητο πως ο κάθε Δήμος οφείλει να εργάζεται με γνώμονα την ανάπτυξη των τοπικών συγκριτικών πλεονεκτημάτων του. Ο νέος νόμος για την αυτοδιοίκηση διευρύνοντας τα όρια των Δήμων κ δίνοντάς σ΄αυτούς περισσότερες αρμοδιότητες δίνει τα εργαλεία στον Δήμαρχο και στο Δημοτικό Συμβούλιο για μια αναπτυξική στρατηγική. Βέβαια μπορεί κανέις να ισχυριστεί πως ονειροβατώ διότι ακόμη ακόμη οι υπηρεσίες των Δήμων δεν είναι σε θέση να λειτουργήσουν κ σχεδόν τίποτε δεν έχει στηθεί διοικητικά…ναι αυτή είναι εν μέρει μια πλευρά της αλήθεις, παρόλαυτά ο σχεδιασμός μιας αναπτυξιακής πολιτικής για το μέλλον ενός τόπου είναι υποχρέωση κάθε τοπικού άρχοντα, ο οποίος οφείλει να είναι προικισμένος με διορατικότητα, δημιουργικότητα και αλτρουισμό……κ όχι να χρησιμοποιεί τον θώκο του, που με τον νέο νόμο ισχυροποιείται ως σκαλοπάτι για το επόεμνο αξίωμα του βουλευτή…κ θέλω να καταλήξω λέγοντας πως το γεγονός ότι σε τρείς μονάχα Δήμους σε όλη την Ελλάδα ( αν δεν κάνω λάθος, με βάση τις τελευταίες πληροφορίες μου) κατάφεραν τα Δημοτικά Συμβούλια να εκλέξουν Συμπαραστάτη του Δημότη και αυτό διότι ο νόμος απαιτεί αποκλειστική πλειοψηφία των 2/3 υποδηλώνει την διαβρωμένη νεοελληνική νοοτροπία της εξουσίας που δεν αφήνει περιθώρια εφαρμογής νομοθετικών διατάξεων που απορρέουν από κοινωνικές ανάγκες και αυτό διότι κάτι τέτοιο απειλεί » τα πλοκάμια του χταποδιού της » και ανατρέπει » παλαιοκομμάτικές» αντιλήψεις που όμως στέκουν ακόμη γερά στα θεσμικά όργανα και τους φορείς της .

  3. Ο/Η aplospolitis λέει:

    Δεν είμαι υπέρμαχος της βίας.- Δεν συμφωνώ με την άσκηση βίας από όπου και αν αυτή προέρχεται και οπουδήποτε και αν αυτή καταλήγει. Πείτε μου όμως, με το χέρι στη καρδιά, όταν παρακολουθήσατε το video πρώην υπουργού να ξυλοκοπείται από οργισμένους ανθρώπους δεν έσκασε λίγο το χαμόγελο στα χείλη σας? Δεν είπατε, έστω από μέσα σας ότι «καλά να πάθει ο κερατάς». Δεν προτείνω την βία αλλά φοβούμαι πως στο σημείο που έχουν έρθει τα πράγματα είναι παντελώς αναπόφευκτη και απολύτως αναγκαία για να εκτονωθεί και ικανοποιηθεί το «κοινό περί δικαίου αίσθημα»

    • Ο/Η pigpanther λέει:

      Ας εξομολογηθώ λοιπόν : Είπα από μέσα μου χαιρέκακα μόλις είδα την εικόνα του αιμόφυρτου «καλά να πάθουνε», εννοώντας όλη τη φάρα των πολιτικών βρικολάκων. Ώρα την ώρα με σοκάριζε η εικόνα του ενός ανδρός μέσα στην θηριώδη ψυχολογία του πλήθους, κι αλίμονο, στο τέλος της βραδιάς έπιασα τον εαυτό μου να τον συμμερίζομαι στον τρόμο του. Συγκλονίστηκα από το πόσο εύκολα οι «δοξασμένοι» καταρρέουν σε ομπρελοεισπράκτορες, και αηδίασα με τη θρασύτητα της υπουλίας. Δεν ικανοποιήθηκε εν τέλει το αίσθημα του δίκιου μου φίλε, καθόλου, στο εξομολογούμαι. Στο τέλος πάλι μαζί μου τά ‘βαλα γμτ μου, λες και πάλι εγώ τόχασα το παιγνίδι …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s