61. Τα νεύρα μου…!

Ο Πάπας Γρηγόριος ο Α’ κοιμήθηκε την 12 Μαρτίου του 604. Άγιος άνθρωπος. Μορφωμένος, εμπνευσμένος, με διοικητικές αρετές, με αισθήματα ευσπλαχνίας θεωρήθηκε ο επικεφαλής ποντίφηκας του Μεσαίωνα. Μόλις ο ένας από τους δύο πάπες που ανακηρύχθηκε ποτέ Μέγας. Καθώς ήταν ο πρώτος μοναχός που ανέβηκε ποτέ στην αγία έδρα, είχε ως Βενεδικτίνος την συστολή να υιοθετήσει για τον εαυτό του τον τίτλο servus servorum Dei (δούλος των δούλων του Θεού), τίτλο που φέρουν οι προκαθήμενοι μέχρι σήμερα.

Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα είναι μια ιεράρχηση των πιο σοβαρών αμαρτημάτων την οποία ο Γρηγόριος εισήγαγε περίπου το 590 στην μνημειώδη ηθικοπλαστική εργασία του Magna Moralia. Μόνο με την εξομολόγηση σώζεσαι από την αιώνια καταδίκη της ψυχής, αφού συγκεκριμένοι εκπεσόντες άγγελοι συδαυλίζουν τη ροπή του χριστιανού. Ταξινομημένα κατά όλο και βαρύτερη σημασία, σειρά που τήρησε και ο πανούργος Δάντης στους κύκλους της Κολάσεώς του, είναι :

7. Λαγνεία (Luxuria) με φύλακα δαίμονα τον Ασμοδαίο.

6. Λαιμαργία (Gula), με φύλακα δαίμονα τον Βελζεβούλ.

5. Απληστία (Avaritia), με φύλακα δαίμονα το Μαμμωνά.

4. Οκνηρία (Acedia),  με φύλακα δαίμονα τον Βηλφεγώρ.

3. Οργή (Ira), με φύλακα δαίμονα το Σατανά αυτοπροσώπως.

2. Ζηλοφθονία (Invidia), με φύλακα δαίμονα το Λεβιάθαν.

1. Αλαζονεία (Superbia) με φύλακα δαίμονα τον Εωσφόρο – Lucifer.

.Στο κέντρο του μεγάλου κύκλου, ο οποίος λέγεται πως απεικονίζει τον Οφθαλμό του Θεού, βρίσκεται ένας «μαθητής που βλέπει τον εγειρόμενο εκ του τάφου Ιησού. Κάτω από αυτή την απεικόνιση βρίσκεται η λατινική γραφή Cave Cave Deus Videt («Προσέχετε. Προσέχετε, ο Θεός βλέπει»). Άνωθεν και κάτωθεν της κεντρικής εικόνας βρίσκονται γραφές στα λατινικά της Δευτερονομίας 32:28-29

"Τα Επτά Θανάσιμα Αμαρτήματα και τα Τέσσερα Τελευταία Αγαθά" είναι ο μνημειώδης πίνακας του Ιερώνυμου Μπος, 1500 μ.Χ. περίπου. Λάδι σε ξύλο. Πέρα από τον κεντρικό κύκλο με τα αμαρτήματα, παρουσιάζονται τέσσερις μικρότεροι κύκλοι με θέματα "Ο Θάνατος του Αμαρτωλού", " Κρίση", "Κόλασn", "Δόξα". Μουσείο Prado της Μαδρίτης

Η Αλαζονεία θεωρήθηκε ως η μητέρα όλων των αμαρτιών.

Έχω πάντως σοβαρές επιφυλάξεις εγώ ένας ταπεινός αμαρτωλός για την πιο πάνω σειρά. Η Οργή –ειδικά αυτή που τρέφω τελευταία στα κύτταρα της πτώσης μου- προτατευόμενη του πρύτανη των πονηρών πνευμάτων, νομίζω ηγείται με τα ανεξέλεγκτα αισθήματα μίσους και εκδίκησης. Χωρίς να δένει με ταπεινούς εγωισμούς, ο Dante περιέγραψε τον μέγα θυμό ως «…μια διεστραμμένη αγάπη της δικαιοσύνης..

Εξάλλου λέγεται πως αν τυχόν συνδυαστεί με μία ακόμη από τις άλλες «παρεκτροπές», οποιαδήποτε, τότε το αμάρτημα βαστά και μετά το θάνατο… Ω μισητοί πριονιστές της λογικής μου, ω εχθροί της ηρεμίας μου, δεν γλυτώνετε!

xartografos

Advertisements
This entry was posted in Bosch Hieronymous, ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΚΕΨΕΙΣ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s